Abdurrahman Tahsin

Abdurrahman Tahsin’in fıkrasıdır.

Ey yüce Üstad! Risale-i Nur dairesi içine kabul ve bu âb-ı kevser-i hayatla menba-ı feyz-i iman, gayet değerli ve kıymettar bu ebedî dersle, kendimi daima mesut ve bahtiyar addediyorum. Yalnız sür’at-i kalemim olmadığından, yazıyı biraz tehirinden müteessirim. Sehil ve muvaffakiyetime hayırlı dualarınızı rica eder, kemâl-i edeple ellerinizi öperim, muhterem Üstadım.

Rûz sâim, leyl kaim,

Çû makam-ı âşıkan

Leyle-i nısf-ı Regaib,

Târik-ı dünya ve tâib.

Nâşir-i Risale-i Nur,

Bediüzzaman muhibb-i bâz-ı Geylân.

Ey ferîd-i asru’z-zamân

Sensin hakîm-i kalbân.

Fakir talebeniz

Abdurrahman Tahsin