"Âmin" Kelimesi

Allah Resûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem), Buhârî ve Müslim’deki Ebû Hüreyre hadisiyle: اِذَا أَمَّنَ الْاِمَامُ فَأَمِّنُوا فَاِنَّهُ مَنْ وَاَفَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلٰئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ “İmam, âmin dediği zaman siz de âmin deyin. Zira imamın âmin deyişine melekler âmin derler ve kimin âmini meleklerin âminine tevafuk ederse Allah onun geçmiş günahlarını affeder.”¹ ferman etmektedir.

Ve yine İbn Mâce’nin, Sünen’inde rivayet ettiği bir hadis-i şerifte şunu naklediyorlar: “Allah Resûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem): وَلاَ الضَّالِّينَ dedikten sonra cemaatle birlikte öyle bir ‘âmin’ derdi ki, cami lerzeye gelirdi.”²