GÜMÜŞ TENLİ DÜNYA

Gördümdü o gümüş tenli dünyâyı,
Kapı kapı hakîkati ararken;
Tam vaktinde ötedeki mânâyı,
Buldum bulanlarla bir sabah erken...

Artık gözlerimde tüllenen eşyâ,
Tıpkı bir kitaptı ışıktan, renkten;
Bu bildiğim arz, o göz kırpan semâ,
Bir güzel endamla belirdi yekten;

Nergis gibi o mahmur bakışıyla,
Gönlüme sihirli kementler saldı..
Durup durup gamzeler çakışıyla,
Bir anda aklımı başımdan aldı.

Üslûbunda büyüleyen bir edâ,
Kulaklara çarpan, Cennet şarkısı;
Nağmelerinde sihirli bir sadâ,
Ruhlara ninni kevser çağıltısı...

Sevdâyla yatıp sevdâyla kalkarlar,
Bu iklimde hayata uyananlar;
Yüzlerinde bir sönmez ışık pâr pâr,
Yaz-kış onlarda her zaman nevbahar..

Nağmeler salarlar gelip geçerken,
Zümrüt hülyâların altın sesinden;
Şevk ü târâbla coşarlar ve derken,
İlhamlar duyarlar Hak nefesinden...

Her yanı Cennet kesilmiş sanırlar,
Haz duyarlar ebetler kadar derin;
Kederle gelip geçse de asırlar..
Hoş bir cilvesi sayarlar kaderin..!

Tenezzühe çıktıkları her yerde,
Mest yaşarlar varlığın büyüsüyle,
Mûsıkîler dinlerler perde perde,
Bestesiz, güftesiz Itrî sesiyle...