IŞIK İNSAN

Işıktan bir insan
Ruhum O’na kurban
Nurlandırdı bizi
Tekmil hepimizi
Menendi olmayan
O eşsiz kahraman

O’nunçün var oldu
Nuruyla yoğruldu
Yerler ve âsumân
Varlık O’na hayran
Duyuldu bir anda
Tâ arşın altında

Ulu mesaj Furkan
Şimdi O’nun meydan
Işık saçan Kitap
Benzersiz bir hitap
Her tarafı nurdan
O’nda top ve çevkân

Nurla yere indi
Ah u efgân dindi
Arz oldu âsumân
Gönüllerde Sübhân
Ondan evvel dünyâ
İfritten bir gayyâ
O denli perişan
Fesat dolu mekân

O’nunla dirildik
Sonsuzluğa erdik
Ruhlarda heyecan
Sînelerde iman
Nurdan ikliminde
Bal akan dilinde
Dertlilere derman
Ümitsize iman

Sultanlar Sultanı
Gönüllerin cânı
Herkes Sana hayran
Kıtmir Sana kurban.