Takdim
20. yüzyıl Türkiye’sinin en önemli şair ve yazarlarından Ahmet Hamdi Tanpınar, ölümüne yakın günlerde, ruhunu kurcalayan yakıcı bir sualin cevabına kilitlenmiş gibi şöyle söylenip dururmuş:
— Bizim gök kubbemiz pek daraldı… İçim sıkılıyor.
Belli ki üstadı ve dostu Yahya Kemal’in son bir defa gümbürdettiği “Kendi Gök Kubbemiz”in şehrâyinine duyduğu yaman hasret, onda giderek takıntılı bir azap halini almıştır ve daralan ufukların, ona öz vatanında bir gurbet sancısı yaşattığını eşine dostuna yukarıdaki cümlelerle ifade eder olmuştur.
Vakfımızın Onursal Başkanı M. Fethullah Gülen’in daha önce (Kırık Testi, Sohbet-i Cânan ve Gurbet Ufukları) adlarını taşıyan 3 cildini sizlere takdim ettiğimiz Kırık Testi üst başlığını taşıyan sohbetler serisini okurken, ister istemez Tanpınar’ın Yahya Kemal’in ötelere çekilişinden sonra dünyanın ne kadar daraldığını hissetmesine benzer bir duyguya kapılıyoruz. Meğer ufuklarımız ne kadar daralmış, ne kadar minyatürleşmiş ve neredeyse nefes alamaz, taze, oksijenli bir hava soluyamaz olmuşuz nicedir. Onu okurken gök kubbemizin genişliği hakkında, -bir şimşek hızında da olsa- yeni bir kanaat ediniyor, açılan pencereden dünyamıza taze bir hava dolduğunu bütün varlığımızda hissediyor ve sonuçta ferahlıyoruz.
Bu defa Ümit Burcu adıyla sizlere takdim ettiğimiz Ağustos 2004-Nisan 2005 arasındaki Amerika sohbetlerinde Muhterem Fethullah Gülen’in “gurbet”le ilgili tespitlerine bakılınca, onun bildiğimiz manada coğrafî bir gurbeti gurbetten bile saymadığını, asıl gurbetin her yerde hazır ve nazır olan Hakikat karşısında yaşandığı tespitiyle karşılaşıyor ve düşünce ufuklarınız zorlanıyor daha baştan.
Herkesin gözünün önünde açık ve seçik olarak dururken hakikate yabancılaşmak, onu görüp hissedememek, onun yörüngesine girememek, en azından onu yeniden bulmanın mefkûresine sahip olamamak, onun eksikliğinin acısını içimizde duyamamak değil midir asıl gurbet? Bir Hadis-i Şerif’te buyurulduğu üzere Kur’anı- Kerim’in gurbeti, ona yabancılaşmış bir çağın gurbetinden başka bir şey değildir.
İşte bu yüzden Ümit Burcu’nda pırıldayan tespit, bu açısı sapmış ekseni olması gereken açıya oturtmak üzerine kuruludur:
Bugün de iç içe iki gurbet yaşanıyor; insanların çoğu pek acı bir gurbet, “Kur’ansızlık gurbeti” yudumlarken Kur’an da cemaatsizlik gurbeti yaşıyor… Keşke, insanlar Kur’an’ın haremgâhına yürüyüverseler, ona karşı muhabbet izhar ederken kelam-ı ilahiye ve hakikatlerine gerçekten sahip çıksalar, “Kelam-u Rabbinâ” deyip saygılarını ifade ettikleri aynı anda, o saygının gereğini yerine getirme adına da aşk u şevkle kanatlansalar, yani Kur’an ile insanlar arasında sahih bir izdivac gerçekleşse ve bir şeb-i arûs olsa, işte o zaman insanlar hem kendi gurbetlerinden sıyrılmış, hem de Kur’an-ı Kerim’in çehresinden o gurbetin tozunu silmiş olacaklardır. Böyle bir vuslatla Kur’an-ı Kerim’in gurbetinin giderilmesi de, zannediyorum, ona her zaman sahip çıkan fikir işçileri, bu devrin garipleri sayesinde gerçekleşecektir.
Bunu başarmak için de mutlaka bu zahmetli izdivacı gerçekleştirmeye kendilerini adamış “aşkın insanlar”a ihtiyaç vardır:
İnsan aklının, beşerin idrak, zeka, kabiliyet ve istidadının çok üstünde işler yaparak hep sulh ve ıslah yörüngeli yaşayan aşkın insanlar Kur’an-ı Kerim’in gurbetini izale edeceklerdir. Elverir ki onlar, durdukları yerde hep konumlarının hakkını verme duygusuyla bulunsun ve tam bir rehber tavrı ortaya koysun. Zaten beşerin öyle örnek insanlara ve kaliteli rehberlere ihtiyacı vardır; ne zaman müracaat edilirse edilsin, kahvesinin köpüğü üzerinde, tavşan kanı gibi çayı buğu buğu, sinesi de herkese açık rehberlere. Evvela kendi üzerlerindeki o gurbet tozu-toprağını silip atarak Kur’an’ın gurbetini giderecek ve sonra da onun hidayetiyle kurbet ufkuna doğru seyahate çıkacak olan fikir işçilerine...
Hepimizi boğan ufuksuzluk ve daralma, bu “aşkın işçiler”in ellerinde bir çiçek gibi açılacak ve gurbet, yerini kurbet’e (yakınlığa), yani İslamiyetin Kur’an ve Hz. Peygamber vasıtasıyla vaz’ ettiği zaman-üstü Hakikatin içine çekilmeye bırakacaktır. Ümit Burcu, bizi bu gök-çekiminin içine davet ediyor bir kere daha…
Sizi kitapla baş başa bırakmadan önce Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi’ye kalbî şükranlarımızı sunuyor, sohbetleri sabırla ve itinayla derleyip yayına hazırlayan Cevdet Türkyolu ve Bahadır Berk beyefendilerin de ellerine sağlık diyoruz.
Kırık Testi’den sızan “ümit”lerin her daim berhayat ve gümrah olması dileğiyle…