Mehmet Kaya'nın Mektubu

Çok müşfik, çok kerîm Üstadım Efendim,

Huzur-u Hazretinizde, mânen rahle-i tedrisinizde, irfanınıza müştak, feyzinizle serab şu fakir, şu âciz talebenizin, Nur’un derslerinden aldığı intibah ile, hakaik-i Kur’âniyenin i’cazkâr ve nâmütenahî ulvî hakikatlarından ve mübarek feyzinizin tereşşuhatı olarak şöyle bir hakikat kalbime geldi:

Kur’ân-ı Azîmüşşân’dan dersimi okurken Sûre-i Lokman’daki

وَمَنْ يُسْلِمَ وَجْهَهُ اِلَى اللهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ السْتَمْسَكَ

(1292) ediyor. ى harfi iki defa sayılırsa, (1302) ediyor. Dört و 24, dört م 160, iki ن 100, bir ى 10, dört س 240, dört ل 120, bir ج 3, dört ﻫ 20, üç ا 3, bir ح 8, bir ف 80, bir ق 100, bir د 4, bir ك 20, bir ت 400. Yekûn 1292 ederek müellifin doğum tarihini göstermektedir.

ى iki defa sayıldığı takdirde (1302) tarihi eder ki; bu tarih, Risale-i Nur müellifinin tahsile, yani Nur’un basamaklarına başladığı zamanı gösteriyor. İleride Kur’ân’a yapılacak taarruzlarda Nur şakirtleri Kur’ân’ın emsalsiz elmas kılıcı Risale-i Nur ile yapılacak mücahedede, müellifin küfrü te’dip için lüzumlu Kur’ânî cephane ve teçhizatı taallüm ve iddihar ile meşgul bulundukları tarihe parmak basıyor.

nazm-ı celili ile, herşeyi câmi olan Kur’ân-ı Azîmü’l-Beyan, elbette ve elbette gerek işarî mânâsıyla ve gerek hesab-ı cifrîsiyle, Risale-i Nur müellifinin doğum tarihine veya tahsile başladığı tarihe ve isimlerine işaret etmektedir.

Risale-i Nur kendi şakirtleriyle kopmaz bir zincir, bir hablü’l-metin vasfına tam lâyık olarak, bu dehşetli asrın savletli bid’alarına karşı emsalsiz bir kahramanlıkla göğüs gererek pişva-yı âlem-i İslâm olmuş ve Kur’ân-ı Azîmin dellâlı sıfatıyla aktâr-ı İslâmiyenin her yerinde, hatta küre-i zeminde meş’ale-i imanı, Kur’ân’ın ezelî ve ebedî ışığıyla parlatmış olması, elhak bu vasfa tam lâyık olduğunu nice burhanlarla te’yid etmiş bulunuyor.

Bu kudsi âyetlerin tafsilâtlı tefsiri Risale-i Nur Külliyatında beyan edilmiş bulunduğundan, bu yüksek hakaikı ona havale ederek dersime hâtime veriyorum.

Çok mübarek üstadım efendim! Haddimin milyon kere fevkinde olan bir mes’elede küçüklüğüme, nihayetsiz aczime, sonsuz fakrime ve cehlime bakmayarak, cür’etli hareketimden dolayı bendenizi affediniz. Yalnız şurasını tekraren arzedeyim ki: Rahle-i tedrisinizde ahz-ı mevki ettim; huzur-u irfanınıza baş koydum.

Ey tabib-i hazıkım, ey mübarek Üstadım! Beni affediniz. Derece-i kemâldeki şefkatinizden ve ikramınızdan ancak af dilerim. En büyük edep ve hürmetlerimle mübarek ellerinizden öper, mübarek dualarınızı istirham eylerim efendim hazretleri...

Pek kusurlu, duanıza muhtaç talebeniz

Mehmed

(Evvelce bir bayram tebriki olarak arz edilen şu nazmın mevzu ile alâkasından dolayı buraya derci münâsip olur kanaatıyla tekrar takdim edilmiştir.)

Burc-u enversin efendim, kâl’a-i İslâma sen.

Nail olmuşsun bugün Kur’ân ile ikrama sen.

Sensin ol dellâl-ı Kur’ân, yoluna canlar feda,

İltifât-ı Şah-ı Merdan ile sensin mukteda.

Vasfını resmetmeye yok takatim, gelmez dile.

Sen müeyyedsin efendim, ol kerâmât-ı Gavs ile.

Sensin ol Nur naşiri, feyzin demâdem aşikâr.

Oldu mülhidler tahassüngâhı, seninle tar ü mar.

Kıl keremler bendene kim, çar u nâçâr söyledim.

Sen müceddid-i kâriban hâtemisin seyyidim.

Lütfunu bekler gedâyım, affedip hüddamını,

Aldı feyzinden bu Mehmed, dâima ilhamını.

Fırka-i nâciyeyiz biz, râh-ı tevhid cephemiz.

Pişva-yı âlem-i İslâm sensin şüphesiz.

Günlerin olsun mübarek, hatırın bulsun safa,

İsm-i pâk-i hakkı içün Ahmed-i Muhammed Mustafa. (a.s.m.)