İnsanlık veya Mürüvvet

Senin halktan beklediğin muamele, halkın da senden beklediği muameledir.

* * *

Başkalarının yardımına koşmak, Allah’ın inayetine sunulmuş en beliğ bir davetiyedir.

* * *

Bir tebessümle dahi olsa, kardeşini sevindirmeyi ihmal etmemelisin!

* * *

İnsanları sevip, sevdiğini de hissettirmek, aklın yarısıdır.

* * *

İnsanlar arasındaki yerin, onların senin nezdindeki yerleri kadardır.

* * *

Sürekli etraflarına bağırıp-çağıranlar, arzularının hilâfına dostlarını kaçırır, düşmanlarını da sevindirirler.

* * *

Her yere burnunu sokan, asla töhmetten kurtulamaz...

* * *

Seni memnun edecek şeylerin, âlemi de memnun edeceğini unutma!

* * *

Akıllı insan, çevresinin gücünü de kendi hesabına kullanmasını bilendir... Akılsız ve beceriksizler ise, bu potansiyeli kullanmak şöyle dursun, etraflarını levmetmekle, bu gücü aleyhlerinde kullanmış olurlar.

* * *

Komşuluk, komşuya yapılır...

* * *

Şerrinden endişe ettiğin kimseyi bir de iyiliklerinle yumuşatmayı dene!

* * *

Cezalandırmaya muktedir olduğun zaman affet ki, affın bir değeri olsun.

* * *

Senin annenin kucağına oturmamış pek çok kardeşinin bulunduğunu sakın unutma!

* * *

Kayıtsız şartsız itaat edenler hariç, bağnaz tipler, etraflarını kırar geçirirler.

* * *

Herkesi hoşnut etmek, her babayiğidin kârı değildir.

* * *

İyilik görmenin yolu, iyilik yapmaktan geçer...

* * *

Garaz, insanı kör, sağır ve kalbsiz eder.

* * *

İyi-kötü başkalarına edip-eylediklerimiz, yarın karşımıza çıkacak şeylerin tohumlarıdır.

* * *

Ruh aynasında, iyiliklerin yanında kötülükler de sıra sıradır.

* * *

İdeal insan, kendine rağmen bir mum gibi yanar ve başkalarını aydınlatır...

* * *

Dili uzun, eli kısa olmak yılanlara yakışsa da, insan için yılanlaşma sayılır.

* * *

Affetmenin değeri, cezalandırma imkân ve iktidarıyla mebsuten mütenasip (doğru orantılı)tir.