1. Nükte

Birinci Nükte

Kur'an'daki Kur'an kelimesinde pek çok sırlarından bir sırrı şudur: Latif bir tevâfuktur ki: Kur'an'daki Kur'an tevâfukâtı, mu'cize-i Mi'raca işaret eden sûre-i İsra'da ve Şakk-ı Kamer'i beyan eden sûre-i Kamer'de o silsile-i tevâfukâtın altısından dört silsilesinin esaslarını buldum. Resûl-i Ekrem Aleyhissalat-ü Vesselam'ın en büyük mu'cizesi "Kur'an ve Mi'rac ve Şakk-ı Kamer" olduğundan, Mi'rac Şakk-ı Kamer ortasında sırr-ı cilve-i i'câzı, lafz-ı Kur'an ile bana ihsas etti. O üç mu'cize-i azime birbirine merbut olduğunu bir hatıra verdi. Kur'an'da altmışdokuz Kur'an kelimesi gördük. Altmışyedi tam ve manidar tevâfukdadır. İkisi sûre-i El Kıyamet'de, iki Kur'an lafzı kıraat manasında olduğundan tevâfuka girmemişler. Bu adem-i tevâfuk manidar bir işarettir ve bir tevâfuktur.

Benim matbu' nüsha-i Kur'an, Kur'an'ın hatt-ı hakikisine yakın olduğunu anlıyoruz. Başka nüshalarda gördüğümüz tevâfukât tam görülmezse o nüshalar müstensih veya matba'anın kusuriyle hatt-ı hakikiyesinden uzaklaşmışlar ki matlub tevâfuku göstermemişler. Kur'an kelimesi Sözler'de bir keramet-i i'câziye-i basariyeyi gösterdiği gibi; Kur'an-ı Azimüşşan'daki dahi keramet değil, aynı bir şule-i i'câziyeyi göstermeye dair bir nüktedir. Sözler'de bir sahifede tevâfukât sûretinde kendini göstermiş.

Kur'an ise; mecmu' Kur'an bir sahife-i vahide hükmünde öyle harika bir tevâfuku var. Zerre miktar insafı olan dikkat etse itiraf edecek ki: Bu sun'-u beşer olamaz. Ve tesadüfün işi değildir. Şöyle ki: sûre-i İsra'da sahife ikiyüzseksenbeşte (285) üç Kur'an kelimesi var. Biri dördüncü satırda, ikincisi onbirinci satırda, üçüncüsü sekizinci satırda. Birinci ile ikinci tam muvazi terazinin iki gözü gibi, üçüncüsü satır nihayetinde terazinin dili mesabesinde vaziyet almış. Her birisi bir silsile-i tevâfukât teşkil ediyor.