KASİDE-İ NUR
RİSALE-İ NUR'A GEL
Eyyühel-ihvân, gel; envâra gel, imana gel!
Feth-i nusretle açılmış riâyet-i Kur'ân'a gel.
Bak hidayet şemsinin envârına bir göz açıp
Külliyât-ı Nûr'u gör, ihsâna bak, Rahmân'a gel.
Perde-i zulumâtı yırtmış, arzı Pür-nûr eylemiş,
Cephe-i envâra gel, tılsım keş-i sultana gel.
Münkeşif sathında esrar, mün'akis bahrinde nûr
Ey saâdet dâisi, âyine-i Furkân'a gel.
Etme Kur'ân'ın ziyasından sakın kat-ı nazar
Sofra-i rahman açık, ikrâma gel, ihsana gel.
İştiyakın nûr için âsârı doldurmuş iken
Ebkem-ü lâl olma ey nûr bekleyen, iz'âna gel.
Ahd ü misakı ferâmuş eylemek lâyık değil.
Dâvet-i rahman budur, gel.. Ahd ile peymana gel.
Fehmine, idrakine asrın, bu nûr eyler hitâb
Kal'a-i emân budur, emâna gel, fermâna gel.
At nikâb-ı gafleti, seyret bu nur-u satveti
Secde-i rahmana gel, Firdevsi gör seyrâna gel.
İttihad-ı Ahmedi'dir (A.S.M.) çare-i emânımız bizim
Ey ehl-i Hak, gel! Hızb-ü Kur'ân-ı Azimüşşâna gel.
Savlet-i âdâya karşı kal'a-i Kur'ân'a gir.
Âşıkâne halka-i imana gel; merdâne gel.
Bir hakâik bahrinin şehnâme-i irfanı bu
Derde derman bekleyen; meydana gel, ummana gel.
Görmek istersen hakâik şemsinin elvânını
Ey delâil bekleyen! İz'ân budur; bürhana gel.
Cennet-i Adn'in, muallânın bu tûbâ, Kevseri
Bâğ-ı Rıdvan isteyen! İn'âm budur, rıdvâna gel.
Münceli esmâ-i Hak sadrinde ol nur-u barinin
Ey tecelli bekleyen! İmâna gel, irfana gel.
Elhamdülillâh, nuriyle esrara olduk âşinâ
Ey fakirâ, nûra erdin, secde-i şükrâna gel.
Hayatını nura vakfeden
Muhammed
Bir Nur talebesinin takrizidir.
EY RİSALE-İ NUR!
Senden doluyor vicdanlara hep hazz u sürur
Senden doğuyor kalblere her mânâ-yı huzur
Misbah-ı müeyyede kıldı seni Zât-ı Şekûr.
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Bu asırda ümmetle bir ihsan-ı Hudâsın
Sen bu hüviyetle, evet, mahz-ı hüdâsın
Hak yola dâî ve dalâletten cüdâsın
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Mizacısın pür-nur "İnnâ a'taynâ" mağzının
Hem dahî miftahısın "İnnâ fetahnâ" remzinin
"Ve'd-duhâ"sısın gümansız Nübüvvet şemsinin
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Dense sezâdır ki, sana: Mir'ât-ı hakâik
Vechinde celî nice bin hikmetli dekâik
Rüşd menbai nutkundaki mânâ-yı rekâik
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Ey dürre-i kenz-i kemâl, rûyinde safâ var
Ey şu'le-i şems-i cemâl, sadrinde şifâ var
Elbette ki fasıka berkinde cefa var
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Şehbâl açarak seb'a semâvâtı gezersin
Bu kevn-ü mekândan nice esrarı süzersin
Şakirtlerini, dönerek irfanla bezersin
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Sihr ibtâlına lem-i asâ, sende göründü
Hem nefes-i feyz-i Mesîhâ, sende göründü
Bir cilve-i halk-ı azîmâ, sende göründü
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Cümle âyât-ı güzîn mâl olmuş sana
Onun için ehl-i İslâm ehil ve âl olmuş sana
Lütf-u Rabbâni meğer hoşça hal olmuş sana
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Revk-i hüsnün fürûğu arş-ı âlâdan mıdır?
Bu tecellî sana Sinâ-yı senâdan mıdır?
Füyuzun yoksa ol sırr-ı "ev-ednâ"dan mıdır?
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Yâ Rab! Bu hakîr Fehmi'yi hem-bezm-i visal et
Zümre-i nûra koy da onu hüsn-ü hasâl et
Cümlemizi ol Hazret-i Üstad'a Bilâl et
Nur-u ezelin mişkâtısın ey Risale-i Nur!
Burc-u ebedin mirsâdısın ey Risale-i Nur!
Abdurrahman Fehmi