Mektup 8: Bir hanımın şiiri

İmana fedakârane hizmet eden bir hanımın manzumesidir.

Risale-i Nur Müellifi Üstadımız Hazretlerine!

Mânevi Nûr kılıncını almış eline,

Vuruyor münafıkların baş ve beline.

Her söylediği hikmet olan Üstadımın,

Mevlâm ilim vermiş o nur diline.

Bu nasıl ateştir böyle yakıyor,

Kavrulup dumanı göğe çıkıyor.

İman, Kur'an dersi veren Üstadımın

Kaleminden âleme nurlar akıyor.

İman yolunda canını feda eylemiş.

Bu Şahide şimdiye dek neylemiş!

Sahih olan Hadis ve işaretlerle,

Resûl O'nun geleceğini söylemiş.

Talebelerine Üstad "Durmayın" diyor.

"Münafık sözüne uymayın." diyor.

Fâni ile fena ile ilgisi yoktur;

"Bana fâni şeyler sormayın." diyor.

Şahide durma böyle,

Hakk'ı her yerde söyle.

Risale-i Nurlarla,

İmana hizmet eyle.

Nur definesi kazdır.

Nurları okut yazdır.

Vaktini boş geçirme,

Çünkü ömür pek azdır.

Okuduğun Nur olsun,

Kalbine Nurlar dolsun,

Nurlar'ı okumakla

İmanımız kurtulsun.

Gözleri Nur saçıyor,

Kalblerde gül açıyor.

Nur'un hakikatından,

Münafıklar kaçıyor.

Kardeşler hep ağlıyor,

Üstada bel bağlıyor.

Nurlardaki hakikat,

Derya gibi çağlıyor.

Kalblerimiz hep uyur.

Üstadım dua buyur!

Ömrümüz tükenmeden

Bize imanı duyur...

Elbâki-Hüvelbâki

Nurcu Hanımlar Namına

Çok Kusurlu

Şâhide