Müdafaanın, Büyük Doğu Gazetesinde neşredilen şekli

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ

30 Mayıs 1952 tarihinde Afyon’daki mahkemesinden sonra tekrar Emirdağı’na teşrif buyuran Üstadımız Bediüzzaman Hazretlerinin, Büyük Doğu Gazetesi’nin 31 Mayıs 1952 tarihli nüshasında neşredilen mahkemedeki beyanatlarıdır.

Hüsrev

Bediüzzaman mahkemede: Abdurrahman Şeref Laç’ın gizliliğe itirazı üzerine duruşma alenî yapıldı.

Said Nursî Hazretleri, bu devirden evvel gizli düşmanlarım mutlak bir istibdadla cumhuriyeti siper alarak beni tazib ettiler, dedi.

Bugün Afyon Ağırceza Mahkemesinde Bediüzzaman Said Nursî hazretleriyle 34 Nur talebesinin muhakemelerine bakılmıştır. Eskişehir’den, Isparta’dan, Emirdağı’ndan ve diğer şehir ve kasabalardan yüzlerce meraklı bir dinleyici kitlesinin hazır bulunduğu bu davada, seksenlik ihtiyar Said Nursî Hazretleri bizzât hazır bulunuyordu. Ayrıca kendisini İstanbul’dan gelen avukatı Abdurrahman Şeref Laç da temsil ediyordu. Davanın mahiyeti şu idi:

Üstad’ın Risale-i Nur Külliyatının neşrinden dolayı Afyon Savcılığı, Ceza Kanununun 163. maddesine göre dava açmıştı.

Ankara profesörlerinden müretteb bir bilirkişi heyeti, “Bu risalelerin 163. maddeye göre laikliğe aykırı bir hareketi tazammun etmediğini tesbit ederek rapor vermiş ve Af Kanunu ile cezaî takibata devam edilemeyeceği anlaşılmış ve dava durdurulmuştu. Buna rağmen Afyon Ağırceza Mahkemesi yüzlerce Risale-i Nur Külliyatının müsaderesine karar vermişti.

Yapılan itiraz üzerine Temyiz Mahkemesi, bilirkişi heyeti müvacehesinde Nur Risalelerinin müsaderesine nasıl karar verebildiği noktasından hükmü bozmuş. Yeniden duruşmaya başlanmıştır. Celse açıldığı zaman mahkeme heyeti, savcının talebi ile duruşmanın gizli olarak cereyan edeceğini bildirmiş ve salonu dolduran yüzlerce dinleyici dışarıya çıkarılmıştır. Bunun üzerine Avukat Abdurrahman Şeref Laç buna itiraz etmiş, duruşmanın gizli yapılması için kanunî sebeb olmadığını izah etmiştir.

Mahkeme heyeti bu ciheti tekrar müzakere ettikten sonra, duruşmanın alenen icrasına yeniden karar vermiş ve kapılar açılarak dinleyiciler tekrar salona alınmışlardır.

Duruşma bu suretle başladıktan sonra, Abdurrahman Şeref Laç davadaki kanunî vaziyeti izah etti. Bundan sonra mahkeme reisinin, mahkûmiyeti olup olmadığı sualine Said Nursî cevab verdi ve şöyle dedi: “Mahkeme kararıyla hiçbir mahkûmiyetim yoktur. Fakat yirmisekiz sene fiilen zulmün mahkûmuyum.” Ve sözlerine şöyle devam etti:

“Demokrasiden evvel gizli düşmanlarım, cumhuriyeti siper alarak bir istibdad-ı mutlakla, rejimi siper alarak bir irtidad-ı mutlakla, medeniyeti siper alarak bir sefahet-i mutlakla ve kanunu siper alarak cebr-i keyfî-i küfrîyi tatbik etmekle beni tazib ettiler. Şimdi huzurunuzda maznun olarak bulunan ve muhtelif vilayetlerden celbedilen Nur Talebeleri aynı eserlerden dolayı muhakeme edilmekte ve binlerce lira masrafa maruz kalmaktadırlar. Bu iş dört sene uzamıştır. Kanun her yerde ve her mahkeme için birdir. Kaziye-i muhkeme mevcuddur. Bu iş burada artık uzamamalıdır. Risale-i Nur; İslâmiyet, millet ve vatan için hârika faideleri ve hüsn-ü tesirleri hâiz olup Ramazan-ı Şerif hürmetine Cenab-ı Hak’tan niyaz ederiz ki, bu iş artık bitsin. Daha fazla uzamasın.”

Bunun üzerine mahkeme, bazı muamelelerin ikmali için duruşmayı başka bir güne bırakmıştır.

Büyük Doğu