#05 Those Who Burn Won’t Burn! - Melodies of the Heart

Hak ve hakikat karşısında peygamberane mücadele eden insanları, onların hayatını

okurken, ecelerken, hatta 10-12 yaşında sizin içinizdeki o minnacık çocuklar çağındayken,

sahabinin hayatını eceliyordun, bana çok ütopik geliyordu, enbiya-i izamı anlamak

zaten mümkün değildi, 50 sene, 100 sene durmadan irşad ve tebliğde bulun, sonra

bir insana sahip olama ve fakat sonra yine hiç sarsılma ve sarsılmadan Allah kapısının

tokmağına dokunmaya devam et, anlamak mümkün değil, bu teslimiyeti, bu bağlılığı,

bu temessükü, bu samimiyeti, bu hasbiliği anlamak mümkün değildi.

Bana çok ütopik geliyordu, nasıl olur böyle bir yurdun, yurdun, yuvanın terk edilmesi,

mal, menal her şeyin feda edilmesi ve edilirken de dönüp geriye bakılmaması nasıl olur?

Hani nakşilerin bir şeyi var, 4 esas zikrederler, Farisi birkaç şülle içinde,

Bu yolda 4 şeyi terk etmek lazımdır, dünyayı terk etmek, Ukba'yı da terk etmek lazım.

Hani nasıl diyor rehber, gözünde ne cennet sevdası, ne de cehennem korkusu,

Milletimin imanını selamette görürsem, cehennemin alevleri içinde yanmaya razıyım.

Hayır dur, sen yanmayacaksın, ben ve benim gibi de senin yerine kendimi takacağım.

Sen yanmayacaksın, sen yandın, burada yandın, ben kebap gibi yandım,

Şişlerde kebap gibi yandın, yandın püryan oldun ama etmedin,

Ahirin aliyarahından aca etmedin, ocaklar gibi yandın ama gamı sar eylemedin.

80 küsür senelik hayatı adına, dünya zevki namına bir şey bilmiyoruz.

Ömrü zindanlarda, muhakemelerde, hapishanelerde, meclislerde, zulümler karşısında, esaretlerde, esaret kamplarında, firarelerde geçiyor.

Kendisine zulmedenlere, kendisine acı çektirenlere, kendisini adım adım takip edenlere,

Ağvazı çıktığı kadar yakınlarının yanında bağırıyor.

Hakkımı helal ettim diyor. Bana kötülük yapanlara hakkımı helal ettim.

Zindanlarda yer hazırlayanlara hakkımı helal ettim.

Bir şaki gibi beni takip edenlere hakkımı helal ettim.

Milletimin imanını selamette görürsem, cehennemin alevleri içinde yanmaya razıyım.

Bu ne kamettir, bu ne baştır Allah'ın, bu ne sinedir, öyle diyor.

Öyle demişler, Cüneydi Bağdadi de öyle demiş.

Öyle dediği rivayet ediliyor menkübe kitaplarında, ilk ümmet Hz. Ebu Bekir'in.

Ve benim tanıdığım bir kamet, hacca giden arabanın içinde oturuyor.

İster inanın, ister inanmayın.

Haç kervanı hacca gidiyor.

40-50'lik kadrosuyla hacca giden araba yerinde duruyor, frenlemiş.

El freni çekilmiş, dümdüz yerde duruyor.

Ve herkes derin bir mürakabe içinde.

Birdenbire araba gelip gitmeye başlıyor.

Arabanın içinde herkes hayretle sağa sola bakıyor.

Bu bizim oyunu vuruk, günümüzün fedailerinden birisidir.

Sakalının sinesine basmış, derin derin rüyalar içinde huu Allah'ın huu diyor.

O koca araba, lerzeye gelmiş gibi gitmiyor.

...

Yanındaki dost soruyor ''Hak Söz, Hak söz illa Allah' nediyordun, ne düşünüyordun?''

Birdenbire cehennemin alev alev yanışı hayalimde belirdi.

Sonra isyan eden ümmeti Muhammed'in durumunu düşündüm ve birdenbire çığlık oldum.

Allah'ım beni dedim, Allah'ım beni dedim, Allah'ım beni dedim ama bunları bağışla dedim.

Rica ediyorum, ne fark görüyorsunuz?

Farklar kapanınca duygu düşünce çizgisinde aynı şey yakalanıyor demektir.

Allah büyük bir kısmınıza ve inşallah hepinize aynı şeyi yakalatmışsa...

...bundan sonra size düşen şey Allah'ın onlardan istediği ve onların da yerine getirdikleri şeyler olacaktır.

Ne mutlu size ki Allah sizden bir şeyler istiyor.

Ben ne mutlu size ki siz bu şeyleri yerine getirecek metafizik güce sahipsiniz.