Traces from the Past | Ali Canseven

Geçmişten İzler Ali Canseven

Subtitle language:

Speed

Transcript: AI transcription

Scroll automatically

Muhammed Fethullah Gülhamac Efendi Manisa'da vaaz veriyor dedi.
Gece vaazı var dedi. Muradiye Camisi'nde şu andaki hükümet konağının karşısında dedi
yani.
Orada vaaz veriyor ben camiye gidiyorum vaazı seni de götüreceğim dedi.
İtiraz etmen şansımız da yok dedi.
Olur Osman amca dedim gelirim dedim.
Ben ilk defa Hoca Efendi'yi 1974 yılı veya 75 yılın başında o Muradiye
Camisi'nde Hoca Efendi'nin vaazını dinledim.
Yalel Ansar
Yalel Ansar
Dediler Ansar yetişin.
Yetişin yardım günüdür.
Tulumbanar yetişimde de yangın var.
Resulullah'ın bayrağı dalgalanıyor yangın var.
Devrilecek yangın var.
Namı Celili Muhammed'i sarsıntıda yangın var.
Kur'an sarsıntıda yangın var.
Yalel Ansar
Yalel Ansar
Kendinizi Ansar yerine koyun.
Yalel Ansar
Duymuyor musun bizi çağırıyor.
İlk tanışmamız bu şekilde oldu Hoca Efendi ile.
Aradan bir sene veya iki sene geçtikten sonra Derici Kemal abi var böyle.
Derici Kemal abi ile fabrikada oturuyoruz böyle.
Acayip bir de Bozcaka'ya gitsek dedim.
Hoca Efendi'yi ziyaret etsek.
Tabii olur dedi.
O zamanlar izin falan yok.
Çok rahat gidip çıkılıyor oraya böyle.
Neyse biz bir taksi gittik Hoca Efendi'ye Ramazan mübarek gündü.
Tanışmamız da bir Ramazan mübarek günü oldu.
77 yıldır tahmin ediyorum böyle.
Bozcaka'ya gittik.
Hoca Efendi de iftardaymış.
Fakat iftardan sonra geleceğini söylediler böyle.
Dediği gibi Hoca Efendi iftardan sonra geldi böyle.
Çok kalabalık da yoktu.
Salonda oturduk böyle.
Salonda oturduk.
Nereden geliyorsunuz?
Turgutlu'dan geliyoruz.
Turgutlu'yu iyi tanırım dedi.
Turgutlu'daki arkadaşlarla dostluklarımdan bahsetti Hoca Efendi böyle.
Fakat orada bir arkadaş soru sordu Hoca Efendi'ye.
Hiç unutmuyorum yani böyle.
O arkadaş da namazında kılan biriydi.
Hocam dedi ben dedi ne zaman namazda dursam dedi.
Yani hep kötü şeyler aklıma geliyor dedi böyle.
Yani acaba ben namazı terk etmesem, bıraksam mı diye düşünmeye başladım.
Yok dedi Hoca Efendi yani böyle.
Dedi ki şeytan dedi işte hırsız dedi.
Nereye girer dedi.
Böyle mücevher dolu bir zarraf dükkanına.
Veya dedi zengin bir eve girer dedi yani böyle.
Hırsız oralara girmek ister.
Şeytan da dedi imanı olan kalbe girer dedi yani böyle.
Onun için bundan goculmayın dedi.
Bundan rahatsız olmayın dedi.
Bu dedi zamanla bunu atlatırsınız dedi yani.
Siz bu şekilde dahi olsa namazınızı kılın dedi yani böyle.
O sohbetini hiç unutmuyorum Hoca Efendi'nin böyle.
Sonra da tabi Hoca Efendi o zamanlar Bornava'da vaaza devam ediyor böyle.
Bornava'da vaaz ederken biz de arada gidip geliyoruz böyle.
İşimiz de icab ediyor böyle.
Bir gün dedi ki arkadaşlar.
Ali abi dediler Hoca Efendi işte bir haftalık bir seyahate çıkacak.
İşte buradan efendim Afyon, Ankara, Isparta, Barla.
Bir haftalık bir seyahat olacak.
Eğer o zamanlar biz de gençiz 25-26 yaşındayım böyle.
Güzel bir de araba almıştık Mercedes böyle.
Sen dedi götürürsen Hoca Efendi'ye memnun oluruz dediler yani.
Ben de hay hay dedim yani.
Benim için de bu bir şeref olur dedim böyle.
Neyse Hoca Efendi'ye vaaz bittikten sonra bizim arabaya bindi.
Hacı Kemal abi var arabada.
İlan İşbilen abi var.
Bir de Mehmet Eylül Hocam da olabilir yani böyle.
Dört kişi arabala yola çıktık biz.
Yola çıktık yolda giderken böyle.
Yalnız Hoca Efendi arabada hiç konuşmuyor yani böyle.
Ya Kur'an okuyor ya cevşan okuyor arabada yani böyle.
Ya da arabada kaseti açıyor böyle.
Şey dinliyor, Kur'an dinliyor.
Kendi vaazı gelince kapatıyordu yani.
Arada da açıyordu ama kendi vaazlarını dinlemek istemiyordu Hoca Efendi.
Ne hikmetse böyle.
Arada da açıyordu yani.
Ama Kur'an'ı dinliyordu böyle.
Ama arabada soru sorarsak devamlı kitap okuyor çünkü Hoca Efendi arabada böyle.
Hep kitap okudu böyle.
Neyse yolda giderken şöyle başını bir kaldırdı böyle Hoca Efendi.
Başını kaldırdığımda tarlada da biri de namaz kılıyor böyle.
Hoca Efendi o namaz kılan insan o kadar hoşuna gitti ki
ah dedi arabada dedi bir hediyemiz olsaydı dedi
şu kardeşimi hem alnından öpseydim dedi
hem de şu hediyeyi versem dedi yani.
Ben ondan sonra anladım ki
arabalarda bizim hediye taşımamız gerektiğini anladım.
Çünkü bilmiyoruz çok şey.
Hep bize hizmet öğretti.
Hoca Efendi'den öğrendik biz her şeyi.
İnan hiçbir şey bilmiyorduk yani.
Hala da bilmiyoruz ya
ama Rabbime ne kadar hamd etsek, ne kadar şükür etsek
inan hep hamd ediyorum, hep şükür ediyorum.
Ben hizmeti tanıyıncaya kadar Turgut'tan dışarı çıkmış bir insan değildim yani.
Ama ne zaman şu hizmeti tanıdım Allah'ın izniyle
bir tarafta Okyanus öğretisi, bir tarafta Çin çekti yani.
Rabbim bütün dünyayı dolaştırdı yani.
Rabbime hamd edelim, şükür edelim yani.
Tabii Afyon'a, ondan sonra Afyon'a gittik biz.
Afyon'da bir eski milletvekili
hizmetten, cemaatten
boylu, poslu, yakışıklı böyle
eski milletvekillerinden.
Evine sabah kahvaltısına davet etti bizi.
Yer sofrası hazırlamış ki yani, kuş sütü, noksan, her şey var yani böyle.
Kaymandan, balından böyle, yani öyle güzel bir sofra hazırlamış böyle.
Yerde Hocaefendi ile karşılıklı oturdular böyle.
Ben de Hocaefendi'nin yanında oturdum.
Fakat karşılıklı bir konuşmaya başladılar ki,
tam bir Osmanlı lehçesi, tam bir İstanbul şivesiyle konuşmaya başladılar.
Ben Hocaefendi'ye oradan utanmaya başladım artık.
Çünkü bende ne öyle bir konuşma kabiliyeti var, ne de öyle bir şeyim vardı yani
böyle.
Ondan sonra Hocaefendi ile ne zaman konuşsam hala da terlerim yani böyle.
Çünkü o kabiliyet bizde yok yani.
Biz yarım yamalak Türkçe ile o kadar konuşabiliyoruz.
Ama Hocaefendi'nin bir özelliği, kimsenin hatasını kusura yüzme vurmaz yani.
Yani çok hata ettik yani, çok çamlar devirdik Hocaefendi'nin yanında.
Ama Rabbimize hamşer ederiz, şükür ederiz.
Hiç Hocaefendi bir günden bir güne siz böyle yaptınız, şunu yaptınız demedi bize
yani böyle.
Neyse orada biz aşağı yukarı iki saat kadar evde kaldık böyle.
Ondan sonra Ankara'ya gittik, yolda Ankara'ya gittik.
Ankara'da bir eve girdik böyle, ev özel bir ev böyle, büyük bir salonu var evin.
Bütün Ankara'daki talebelerin hepsini toplamışlar yani.
İnanın bir salon dolu değil yani böyle.
Hocaefendi'ye özel bir oda verdiler, Hocaefendi bir saat kadar odasında durdu,
ne yaptı bilmiyoruz odasında böyle.
Sonra çıktı, Hocaefendi iki saat kadar o talebelere sorulu,
cevaplı bir konuşma yaptı yani.
Ben de o şeylerin içindeydim böyle.
Hatta hiç unutamıyorum yani.
Orada ben bir şeylik yaptım böyle, bir kaf yaptım, tabi hizmeti bilmediğimden böyle.
Böyle şeytandan bahsediliyor böyle, kaderden bahsediliyor Hocaefendi böyle.
Ben de orada dedim ki, hocam dedim yani insan dedim şimdi,
benim orada konuşmamam lazım aslında yani.
Ama yaptım öyle bir hatayı yani.
Hocam dedim böyle, insan dedim şimdi çıksa dedim bir tarasaya,
oradan kendini atıverse dedim böyle.
Ölse dedim bu kader mi dedim böyle.
Hocaefendi bunu da uzun uzun anlattı yazık böyle.
Ama ben orada sonradan çok pişman oldum buna böyle.
Biz aşağı üç gün Ankara'da kaldık böyle.
Ankara'da her akşam oranın mütevelliye yeti diyelim artık,
8-10 kişi yani bu, o kadar yani böyle.
Üç gece orada kaldık ve sabahları da Hocaefendi cami hatlarında talebeleri
topluyordu.
Talebelerle sohbet etti üç gün böyle.
Ama inanın o küçücük cami dolmuyordu talebelerle yani.
Oradan biz Isparta'ya geçtik.
Isparta'da bir gece kaldık, istirahat ettik yurtta.
Yurttan oradan da Barla'ya gittik.
Esas bizim Hocaefendi'nin gitmesi, Barla'da orada bir restoran var,
içkili bir restoran var Barla'da böyle.
Orası kapatılmış böyle.
Barla'ya gittik, Barla'ya o restorana bir girdik inanın her taraf içki şişeleri
böyle.
Leş gibi kokuyor içerisi böyle.
Ama Hocaefendi bütün her tarafı dolaştı böyle.
Meğer Hocaefendi orasının alınmasını istiyormuş, restoran yapılıp bir hicbete
açılsın.
Hacı Kemal Ağabey rahmetli yani.
Birden koluma girdi böyle.
Ali dedi gel Hocaefendi'yi sevindirelim dedi.
Gel şu binayı alıverelim dedi yani böyle.
Rabbim Hacı Ağabey çok aşk-ı şerifliydi yani.
Hocaefendi'yi sevindirmek için çok çalışırdı böyle.
Alındı Allah'ın izniyle orası böyle.
Sonra restore edildi.
Şu anda da hizmet ediyor elhamdülillah.
Hocaefendiyle bir haftalık böyle bir seyahatimiz oldu.
Ama sonradan da Hocaefendi dönüşümüzde böyle.
Mesela tanıdıkları var böyle.
Dikkat ettim böyle.
Ya bir berber dükkanı, ya bir kasap dükkanı.
Böyle manifotocu dükkanı böyle.
Eski tanıdıklarda.
Hep selam vere vere İzmir'e kadar geldik yani böyle.
Sonra da tam İzmir'e geldik.
Bozyaka'daydı Hocaefendi o zaman böyle.
Bozyaka'da baktım arabaya bana takkesini bırakmış.
Tam 35 yıllık takkesi.
Hala da gözümü korur gibi korurum böyle.
35 yıllık takkesi evimde elhamdülillah.
Öyle bir hatıramız oldu.
İlk hatıramız bu böyle.
Müzik
Tabi aradan birkaç yıl geçince 80 ihtilali oldu böyle.
80 ihtilali olunca Hocaefendi bizi bir gün İzmir'de bir evin altına topladı.
Yani şu Ege bölgesi.
Hizmet o zaman Ege bölgesinde yani böyle.
Yani bu şey döneminde, bu ihtilal döneminde nasıl hareket edebileceğimizi.
Yurtları nasıl gider.
Okul yok o zaman, okul hizmetlerimiz yok.
Yalnız yurtlarımız var böyle.
Yurtları hepsini dedi Hocaefendi.
Vakıf yurtlarıdır bunlar.
Şirkete çevireceğiz dedi bunların hepsini.
Ve hepsini şirkete çevrildi.
Bütün yurtlar böyle.
Ve bütün işler dedi hesaplar kitaplar.
Çok titiz tutulacak dedi.
Vergisi sigortaları günü güne yatacak dedi böyle.
Ve bizim için o gün için neler yapılmamız.
İhtilal dönemi, o sıkıntılı dönemi nasıl atlatacağımız.
Bunları da atlatacağız Allah'ın izniyle dedi böyle.
Fakat tabi Hocaefendi o dönemde
garajlarda, istasyonlarda böyle aranıyor Hocaefendi.
Boy boy anaçlarla beraber resimler var.
Turgut Bey'de de astılar yani.
Öyle bir dönem yani. Sıkıntılı bir dönem.
Hiç okullar yok.
Ama hizmet hiç durdurmadı Hocaefendi.
O dönemlerde dahi yurt müdürleriyle muhtat toplantıları hep devam etti.
Hatta Bozcaka'da 50-60 tane yurt müdür, Türkçe eriye çapında yurt müdürle toplantı
yapıyor böyle.
Bir haber geliyor kendisine.
Hocam diyorlar burası bu gece basılacak, tedbiri alsak diyor.
O zaman diyor arkadaşlar hiç panik yapmasınlar diyor.
Teker teker diyor Turgutlu'da, o zaman 2-3 tane yurt, bizim Turgutlu'da ikinci yurt
yani böyle.
Turgutlu'ya gitsinler diyor teker teker, hiç panik yapmadan ben de oraya geleceğim
diyor yani böyle.
Hocaefendi, Mendu Ünger hocam var burada müdürü olarak,
hocaya aramış onu.
Demiş ki bir Osman Aykut amcaya haber verin, kimseye haber vermeyin demiş yani.
Mendu hocam beni aradı.
Ali abi buraya kadar gelebilir misin dedi.
Gittim, dedi Hocaefendi'nin selamı var dedi.
Hocaefendi'nin şeyler gelmeye başladı, yurt müdürleri birazdan da Hocaefendi gelecek
dedi.
Burada 1 hafta 10 gün kalacak dedi.
Ve kimseye de haber vermeyeceğiz yani.
Otur hocam dedim böyle.
Hocaefendi geldi arkadan, 1 hafta biz de Hocaefendi'yle beraber orada kaldık yani
böyle.
Hocaefendi geceleri böyle uyumaz yani.
Saat 2-3'e kadar böyle, tarasa vardı bizim o yukarıda böyle.
Hatta bizim orası ovadık bir yerdi böyle.
Sinek de var, sivrisinek de var.
Hocaefendi'ye cimindilik kurduk böyle.
Cimindilik de yatsın diye ama hiç cimindiliğin içine girmedi Hocaefendi böyle.
Hocaefendi de dondurmayı çok sever.
O zaman da bizim burada Kahraman Dora gelmişti, çok güzel.
Arkadaşlar da kilo kilo dondurma getirirdi böyle.
Saat 2-3'e kadar Hocaefendi hem dondurma sohbetiyle beraber çok tatlı sohbetler
olurdu böyle.
1 hafta 10 gün burada çok güzel sohbetimiz oldu böyle.
Hatta bir gün odada oturuyoruz böyle, yaz gün sıcak böyle yani böyle.
Klima da yok o günlerde böyle, her taraf ova.
Bir yurt, yurttan başka hiçbir şey yok, her taraf ova böyle.
Yaz günü camı da açtık böyle.
Dışarıda da patos harman dövüyor böyle yani.
Harman dövüyor ama samanlar da rüzgar içeri getiriyor böyle.
Ben de içimden diyorum ki ya şu adam diyorum 1 hafta sonra şu harmanı dövse de
Hocaefendi rahatsız olmasa diyorum yani.
Hocaefendi birden bana döndü.
Ali Bey dedi ben bu saman kokularını çok özlemişim dedi.
Bırak adam dövsün dedi bana yani.
Birden içerimden geçer, rahatlattı Hocaefendi böyle böyle.
Ve aynen Hocaefendi 1 hafta daha kalacaktı.
Fakat ne olduysa dedi ki biz de yarın buradan dağılalım dedi Hocaefendi.
Biz de şaşırdık yani böyle.
Ve geldi benim yanıma.
Ali Bey dedi 1 hafta kaldık biz burada dedi yani.
İşte yedik içtik dedi, bizim borcumuz var dedi, onu hemen ödeyelim.
Yok hocam dedim yani biz onu ödeyelim.
Yok olmaz dedi yani hocam biz öderiz onu dedim yani.
Çok ısrar ettim ve ondan sonra bıraktı yani.
O kadar da hassas Hocaefendi o konularda böyle.
Tam arabaya binerken Hocaefendi dedi ki ben gidiyorum ama dedi
asfaltta çıkmadan önce dedi buraya misafirler gelecek şimdi dedi yani böyle.
Dediği gibi Hocaefendi daha şey çıkmadan daha asfaltta jandarmalar,
polisler bastılar yani böyle.
Demek ki Hocaefendi onları sezginlemiş geleceklerine.
Şeyini iptal ettirdi günlü ve erken dönüş yaptı yani böyle.
Erken dönüş yaptı her şeyde bir hayır.
Demek ki Hocaefendi hiç yakalanmadılar elhamdülillah.
Buradan ayrılmış oldu, biz de sıkıntı duymadık yani böyle.
Tabi bu Mendeh Hoca rahmetli böyle.
Tabi Hocaefendi babasıyla da arkadaş bunun.
Mendeh Hocamın rahmetli babası Manisa'dayken hizmetlere gidip geliyor böyle,
derslere gidip geliyor böyle.
Bir günde hani sohbetten gelirken böyle Mendeh Hocam kendini anlattı bunu bana.
Babam dedi bir gün dedi sohbetten gelirken dedi dolmuş böyle minibüs çarpışıyorlar
böyle.
Çarpışınca alev almaya başlıyor arabaya.
Kapılar da açılmıyor böyle.
Tekbir sesleriyle böyle la ilahe illallah, işe dön la ilahe diye diye şehit
oluyorlar yani.
Dört arkadaş dördü de arabanın içi yanıyor yani.
Ama rahmetli Mendeh Hocamın babasının iş çamaşırları yanmamış yani.
Bembeyaz kalmış böyle yani.
Arkadaşlar sordu.
Demişler ki arkadaşların her tarafı yandı ama babanızın iş çamaşırları yanmadı.
Bunun hikmeti nedir?
Hanımı demiş ki benim beyim çok edepliydi demiş yani.
Banyoya girdiğinde dahi demiş iş çamaşırdan çıkarmazdı yani.
Demek ki Rabbim bizim böyle edepli olmamızı istiyor yani böyle.
Bu Mendeh Hocam rahmetli Hocaefendi'nin yanına gittik biz.
Bozcaka'da.
Hocam dedi o zamanlarda herkes bir şehitlik istiyor böyle.
Hocam dedi bir dua etseniz dedi ben şehit olsam dedi yani böyle.
Mendeh Hocam dedi babanız da şehit oldu ya dedi yani işimiz de çok dedi yani.
Sen de şehitlik istiyorsun dedi.
Madem istiyorsun dedi dua edelim dedi yani.
Dua edildi.
Dua edildi böyle.
Ama demek ki duanın icabesi atmış bilemezsin yani.
Ve şurada Gündüz Alp Lisesi var.
Temelinden bitimine kadar dört iki buçuk sene içinde bitirdi Allah.
Temelini de attı halını da döşedi okulun Gündüz Alp Lisesi'nin.
Gördünmüşsünüzdür yanında orasını böyle.
Arabada geliyoruz böyle bana dedi ki Ali Abi dedi Rabbime dua ediyorum dedi yani
böyle.
Bu Gündüz Alp Lisesi'nin açılmasını bana Rabbim göstermesin dedi yani böyle.
Ya hocam dedim bir yanda şehitlik istedin dedim.
Bir yanda da okulun açılmasını hiç görmek istemiyorsun.
Nedir bunun hikmeti?
Ali abi biliyorsun dedi çok sıkıntı çektik o okulda dedi yani.
Çok emeğimiz var çok gözyaşımız var o okulda.
Gerçekten öyle çok intizamlı, disiplinliydi.
Kalorifer yok, soba yok. Her hafta bize ders yaptırırdı orada yani böyle.
O sok içinde yani böyle.
Ya hocam dedim yani böyle. Nedir bunun hikmeti böyle dedim.
Ali abi dedi biliyorsun dedi çok sıkıntı çektik dedi.
Çok gözyaşı var dedi bunda dedi.
Açılırken dedi içime bir şey gelir dedi.
Ödüm kopuyor Ali abi.
Kazanma kuşağımda dedi. Kaybederim dedi.
Korkuyorum dedi.
Onun için bu okulun açılmasını Rabbim bana göstermesin dedi yani.
O da şeymiş yani böyle.
O da duanı icabe sahtırmış böyle.
İkisi birden böyle böyle.
Aradan bir ay mı iki ay mı bir geçti böyle.
Şey geldi.
Ya Mehmetoğlu hocam geldi ya da Abdullah Yılmaz geldi.
Dediler ki hoca efendinin selamı var.
Memduh hocamın tayini kırk ayca çıktı dedi yani.
Biz de hiç itiraz etmedik artık öyle olunca.
Memduh hocam kırk ayca çıktı.
Tayini gitti.
Gitti aradan üç ay dört ay geçti kurban bayramı geldi böyle.
Kurban bayramında da bir kamyon deri toplamış Memduh hocam.
Bütün sermayemiz o zaman dericilik böyle.
Bir kamyon deri toplamış.
Fakat bir haber geliyor.
Diyorlar ki işte burası yurt basılacak.
Aman bu derileri buradan kaldırın.
O da bir telaşı bir panik kapılıyor.
Ne yaparım bu derileri?
Tabii kırk ay küçük bir yer yani.
Nereye götürse yakalanacak.
Demiş ki ben bu derileri Turgutlu'ya götüreyim demişler böyle.
Garibim de kamyonu dolduruyor derileri böyle.
Asfalttan da gelmiyor da kanal yolundan geliyor.
Yani yolda da yakalamasınlar diye böyle.
Kanal yolundan geliyor böyle Turgutlu'ya geliyor.
Sabah namazları okunmamış böyle.
Hocam Memduh hocam şeye geliyor.
Bizim iş oldu ya Tuğla, bizim Tuğla sektörü var böyle.
Oraya geliyor böyle.
Fakat orası da tanınan bir yer olduğundan
Memduh hocam acaba buraya da basarlar mı demişti böyle.
Bizim Turgutlu'da yeni bir iş yeri yapmıştık.
Daha kimse bilmiyor.
Memduh hocam biliyordu orasını.
Demiş ki şoföre sen burada bekle demiş.
Ben orada tarafta bir iş yeri daha var.
Eğer oraya müsaitse bu derileri oraya götürebilirmiş yani.
Tam da ezanlar okunuyor böyle.
Sabah namazı ezanlar okunuyor.
Tam Gündüz Alp Lisesi'nin önüne geliyor.
Sitesin Renault araba böyle.
Karşılarında kamyon şoförü Sağroş böyle yani.
Memduh hocam şampoldan aşağıya inmiş böyle.
İndiği halde geliyor kamyon Sağroş kamyoncu.
Geliyor Memduh hocam tam kapısından vuruyor böyle.
Orada Memduh hocam boynu kırılıyor.
Ve tam okulun önünde.
Tam okulun önünde şehit oluyor yani.
İnan hem kurban kanları üzerinde
hem Ramazan kendi kanı üzerindeydi.
Rabbim öyle bir şekilde şehitliğini aldı.
Ve iki duasını birden kabul etti yani böyle.
Hem okul açılmasını göstermedi.
İnşallah Rabbim o şehitlik belgesini de çıkardı kendisine yani böyle.
Senin tahtın bütün yeryüzüdür.
Biz kusur ettik her yere tahtını kuramadık.
Ama sultana sultanlık gedaya gedalık.
Bağışla bizi.
Bir imkan daha ver bize.
Bir imkan daha ver ki dünyanın en karanlık noktalarında
senin için yeni tahtlar kuralım.
Sarı ırk arasında,
beyaz ırk arasında,
esmer ırk arasında
Gönüllerimizi taht gibi yere serelim.
Geçenler çiğnesin geçsinler.
Ama sonunda da sen gel.
Mübarek ayağını bas.
Tuğtiyadır diye koklayalım burnumuza götürelim.