Lezzetperestlerin nazar-ı dikkatine

İnsan eski zamanını düşünse, ya lisânı veya kalbi, ya “Âh! Âh!” [ آخ ، آه ] veya “Oh! Oh!” [ اووه ، اوخ ]tahattur veya telâffuz edecektir.

“Âh!” آخ müstetir elemin tercümanıdır. “Oh!” اوخ ruhta muzmer bir lezzet ve nimetin muhbiridir.

“Âh!”ı آخ dedirten, lezaiz-i mâziyenin tasavvur-u zevalidir. Çünkü zeval-i elem, lezzet olduğu gibi, zeval-i lezzet de elemdir. Şairlerin divanları, tasavvur-u zeval-i lezzetten gelen bir elem-i fikrînin birer feryadıdır.

“Oh!” اوخ yani “Elhamdü lillâh” dedirttiren, âlâm-ı mâziyenin tasavvur-u zevali, verdiği lezzet-i ruhaniyenin unvanıdır. Demek muvakkat lezzetten ziyade, muvakkat eleme tebessüm etmeli, hoşgeldin demeli.