Muhammed Said el-Cezeri'nin bir mektubu

Serdehl'in Seydası diye bilinen Muhammed Said el Cezeri (Şeyh Seyda) hazretlerinin mektublarını ihtiva eden "Mektubat" adlı eserin, 31. Mektubudur.. Halen hayatta olup, Şeyh Seyda'nın halifelerinden olan muhterem Muhammed Emin Er Hocaefendi'ye (d:1914) yazılmıştır. 1950'lerde Isparta'da üstadı ziyaret eden Molla Emin Efendi, Bediüzzaman'ın selamını bir mektupla Şeyh Seyda'ya ulaştırmıştı.

Görüşme sırasında Üstad hazretleri Emin Efendi'ye "Şeyh Seyda ile iki cihetten alakadarım, hem selam, hem tebrik ederim" demiştir.

Adı geçen kitapta yazdığına göre, Bediüzzaman hazretleri Eski Said döneminde Cizre'de Şeyh Seyda'nın dayısı allame Şeyh Abdülhakim Dirşevî hazretlerinin medresesini ziyaret edip, derslerini izlemiş, bu arada medrese talebelerinden Şeyh Seyda'nın ortanca ağabeyi Siraceddin el-Cezeri merhum, parlak zekâsıyla Bediüzzaman'ın dikkatini çekmiş ve üstadın övgüsüne mazhar olmuştur. Şeyh Seyda Hazretleri de ağabeyi Siraceddin Efendi'den ilim icazetini almıştır.

Aslı Arapça olan mektubun tercümesi Şeyh Abdüssamed el-Farkini'ye aittir. (Salih Okur - cevaplar.org)

31. Mektup

Yine adı geçen Emin'e… Nefse, Allah'ın emrini tazim etmeyi, onda yok olmayı, onunla var olmayı, onun dışındaki her şeyi atmayı tavsiye etmek, Bediüzzaman'ın selamına cevap vermek, her konuda en büyük Üstad olan Molla Said Nursi Rahmetullahi aleyh ve Radiyallahu anh'ı tebrik etmekle ilgilidir.

باسمه سبحانه

İlmiyle âmil, kalb-i selim ve güzel huy sahibi, apaçık sırat-ı müstakîmi yol edinmiş, kerim kardeş, Şeyh Molla Muhammed Emin! Allah onu koruya, afiyet vere ve bereketlendire..

Esselamü aleyküm ve rahmetullah! Sizden dua talep ediyoruz. Fazl ve kereminizden istimdad ediyoruz. Kendimize ve kardeşlerimize, Allah'ın emrini ta'zim etmelerini, onun dışındaki her boş şeyi ve her engeli terk etmelerini tavsiye ediyoruz. Çünkü bunun dışında hiçbir şey fayda vermez, sonuç getirmez, hayır yoktur, hidayete de erdirmez.

Menfaat veren, hidayete erdiren yalnız O'dur. Ondan başka da yoktur. Çünkü başkalarında yorulma olur, abesle iştigal vardır, zarar vardır. Mutlaka terk edilmeli ve toptan atılmalı. Ne dururken, ne de hareket ederken hatıra getirmemeli. Fenâ ancak O'nda, Beka ancak Onunladır. Gerisi zarar ve şerdir, noksanlık ve hüsranlıktır. Kâmil akla muhalefettir. Belki de serâpâ ahmaklıktır, cehalettir ve sapıklıktır.

Hakkın dışında sapıklıktan başka ne olabilir ki? Allah, bizleri muvaffak eyleyip, rüsvay eylemesin. Kerim O'dur, Mennan O'dur. Rahman ve Rahim olan O'dur. Büyük fazl u kerem sahibi, ihsan sahibi O'dur.

Ayrıca, bize Üstad'ın selam ve tebrikini ve ihsanını belirten mektubunuz ulaştı. O Üstad ki, fazileti meşhur, kadr u kıymeti büyük, ilmi derin, yüce imam-ı hümâm ve şeyh olan.. Vasıfları belirtilen zat-ı kerimin selamı bizim için bayram olur. Allah, izzetini, şerefini, yükseklik ve derecesini artırsın. Ziyadesi olmayan bağışlayıcılığını her iki dünyada da versin.

Selamına karşılık "Aleyna ve aleyke ve aleyhisselam" (bize, sana ve ona selam olsun) deriz.

Tebrike gelince, bu onun faziletidir ve ondan kaynaklanmaktadır. Her iki halde de fazilet onundur.

"Benim onunla her iki cihetten alakam var" sözüne gelince, bu hayırlı bir kelimedir. Hoş bir sözdür. Hoş kelime ise sadıktır. Onun için ikram etti. Çok değişik manaları ve ihtimalleri vardır ki, duyan kişi dilediği manaya ve ihtimale yorsun. Lakin muvafık ve makbul olan, muhalifi olmayan mana budur vesselam. Allah geniş rahmetiyle rahmet eylesin ve uçsuz bucaksız Cennetine koysun.

"Benim onunla her iki cihetten alakam var" sözünden şu miskinin ümidi şudur ki, o son derece faziletli zatın, bu miskinin hem dünyasına, hem de ahiretine dua etmesi, aynı zahir ve batında nazargâhı olması, gözünün bu miskinin üzerinde bulunmasıdır. İnşallah Allah ona bol mükâfat versin.

Âmin. Yine de en iyisin bilen Allah'tır. En Hakim, en Rahim, en Kerim olan O'dur. Vesselam..

Yaptığınız te'lif esere gelince, çok iyidir, inşallah faydalı olacaktır. Sizinle bir araya gelme şerefine nail olunca, bir takriz yazarız vesselam.

Kaynak: Mektubat

Hazırlayan: Şeyh Abdüssamed el-Farkinî

Türkçeye tercüme: İbrahim Öztürk

Sahife:168-169

İnegöl-2008