Tevafuklu Kur'ana ilave edilecek parçalar

Üstad Bediüzzaman'ın,

Tevafuklu Kur'anın Başına

Kur’ân nedir, tarifi nasıldır?

Elcevap: Kur’ân, şu kitab-ı kebir-i kainatın bir tercüme-i ezeliyesi...

(Devamı için bkz. Kur’ân nedir, tarifi nasıldır? )

Kur'an ayetleri ve Tevafukatı

Sure-i Bakara'nın ayetleri ikiyüzseksenaltı (286), ve içindeki lafza-i celal ikiyüzsekseniki (282), iki kere لاَۤ اِلۤهَ اِلاَّ هُوَ deki iki هُوَ ve daha lafzullah yerinde iki diğer هُوَ ile beraber tam ayatın adedine muvafakati, bir sırr-ı i'cazı ihsas ediyor.

Lafzullah mecmu-u Kur'anda ikibin sekizyüz altı (2806) defa zikredilmiş. Rahman; Rahim, Hakîm ile beraber, Kur'an ayetlerinin nısfıdır. Hem Allah lafzı yerinde zikredilen Rab ile beraber nısfdır. Hem Rahman; Rahîm, Alîm, لاَۤ اِلۤهَ اِلاَّ هُوَ deki هُوَ adediyle beraber nısfdır.

Sureler itibarıyla mühim nükteler var. Ezcümle; Sure-i Bakara ve Al-i İmran'daki lafza-i celal adedi ayetlerine müsavidir. Öyle de Sure-i Nisa, Sure-i Maide ve Sure-i En'am'ın mecmu ayetleri, mecmuundaki lafza-i Celal adedine tam tevafuktadır.

Hem beşer beşer sure itibarıyla mühim bir münasebet-i adediyesi var. Şöyleki; Sure-i A'raf'dan başlayan beş, evvelki beşin yarısıdır.

Hem Sure-i Yusuf'tan başlayan beş, o yarının yarısıdır.

Hem Sure-i İsra'dan başlayan beş, Sure-i Hacc ile beraber o yarının yarısının yarısıdır.

Sonra gelen beşer beşer takriben o nisbetle gidiyor. Yalnız bazı küçük küsürat ile fark oluyor. Böyle makamat-ı hitabiyede böyle fark zarar vermez.

Sonra Sure-i Zuhruf'tan başlayan beş, o nısf-ı nısf-ı nısfının nısfına iniyor.

Sure-i Necm'den başlayan beş, o nısf-ı nısf-ı nısf-ı nısfının nısfıdır.

Sonra gelen küçük beşler içinde, üç beşin yalnız üçer aded lafza-i Celal'i var.

Bu vaziyet gösteriyor ki, lafza-i Celal adedine tesadüf karışmamış. Bir hikmet ve intizam ile lafza-i Celal adedleri ta'yin edilmiş.

Kur'an-ı Hakîm'in Hurûfâtı

Kur'an-ı Hakîm'in hurufatı üçyüzbin altıyüz yirmi (300620) harftir. Şu mukaddes hurufatta pek çok esrar-ı mühimme vardır.

Ezcümle, i'caz-ı Kur'an'da izah edilen ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُعَاسًا ayetinin hurufatıyla, Sure-i Feth'in ahirki ayetinin hurufatı gayet mucizane bir tarzda, öyle bir vaziyet almışlar ki, o iki ayetin yalnız hurufları cihetiyle gösterdikleri o vaziyet-i acibe-i muntazama, iki mucize-i zâhiredir. Buna kıyasen hurufat-ı Kur'aniye, kelimat-ı Kur'aniye gibi esrarlıdır.

Evet her bir harfi on sevabdan bin sevaba kadar manevi meyve verse, ve Hâlık-ı Küll-i Şey'in kelam-ı ezelisinden olsa, her bir harfi bir çekirdek gibi bir şecere-i maneviyenin merkezi hükmüne geçer.

İşte hurufat-ı Kur'aniyenin ehemmiyet-i esrarındandır ki, ulema-i ilm-i huruf taifesi nazarında her bir harf bir sahife gibi mana verir.

Kur'an-ı Hakîm'in Kelimatı

Kur'an-ı Hakîm'in kelimatı, yetmişaltıbin dörtyüzdür (76400). Kelimat-ı Kur'aniyede ne kadar mühim esrar, ve ne kadar nükteler bulunduğu, i'caz-ı Kur'ana dair olan yirmibeşinci sözde ve Sure-i Bakara'nın bir kısmını tefsir eden İşarat-ül İ'cazda parlak bir surette gösterilmiştir.

Ayat-ı kur'aniye, altıbin altıyüz altmış altıdır (6666). Bu ayatın adedince mühim esrar var. Ezcümle, eyyam-ı şer'iye ile altıbin altıyüz altmış altı (6666) sene alem-i insaniyet, Kur'anın nuruyla yaşayacağına işaret etmekle beraber, beyanına muktedir ve me'zun olmadığımız çok işaretler vardır.

Evet zaman-ı Adem'den beri nur-u Kur'an ile beraber, nur-u Muhammedî (ASM) tâ asr-ı saadete gelmiş. Demek fetret-i mutlaka zamanını saymamak şartıyla, eyyam-ı şer'iye ile âlem-i beşeriyet altıbin altıyüz altmış altı (6666) sene neşr-i envar etmiş ve edecek.

Kur'an-ı Hakîm'in Sûreleri

Kur'anın sureleri yüzondört (114) tür. Kur'an, sure sure olmakta pek çok hikmetleri ve sırları vardır. Ezcümle, herkes her vakit muhtaç olduğu umum Kur'anı okuyamaz. Fakat bir sureyi her zaman okuyabilir. Demek ekser surelerin herbirisi Kur'an hükmüne geçer. Kur'andaki makasıd-ı asliyenin icmalini tazammun eder. Kimseyi mahrum bırakmaz. Her bir sure, birer küçük Kur'an hükmüne geçer. Bazen de herbir ayet birer küçük sure hükmüne geçer.

Kur'an

"Kur'an" ism-i şerifinde çok esrar vardır. İ'caz-ı Kur'ana işaret eden nükteler vardır. Ezcümle, Kur'an-ı Hakîm' deki lafz-ı Kur'an altmışdokuz (69) defa zikredilmiştir. Yedi silsile ile bütün birbirine bakar. Birbirine karşı tevafukları var. Yalnız hattın intizamsızlığıyla satır-ı vâhiddeki vaziyeti, bazısında biraz inhiraf etmiştir. Fakat satır yine birdir. Sahifenin onbeş satırı içinde yedi satırdan başlayan yedi silsile, Kur'anda mevcut umum "Kur'an" kelimelerini cem etmesi ve "kıraet" manasında iki "Kur'an" kelimesinin hariç kalması ve "Kur'an" manasında iki "Furkan" dahil olması katiyen gösteriyor ki, tesadüf işi olamaz. Ve ona tesadüf karışamaz. Ve fikr-i beşerin hiçbir cihette işi değildir. Çünkü yedi satırdan başka sekiz satır kalıyor. Satırdaki vaziyet-i hakîmaneyi nazara almasak ta ve o "Kur'an" kelimatını tazammun eden ayetlerin manevi tevafukat-ı hakîmanesini düşünmesek te yarısından fazla silsile, tevafuk haricinde kalmak lazım gelirken hiçbirisinin hariç kalmaması, tek başıyla bir lem'a-i i'caziyedir.

Said Nursî