Mektup 44: Hasan Feyzi’nin Risale-i Nur hakkında bir kasidesi

âyetinin veraset-i Ahmediye (a.s.m.) cihetinde, mânâ-yı işarî noktasında, bu asırda o Rahmeten li’l-Âlemînin bir ayinesi ve hakikat-i Kur’âniyenin bir hakikî tefsiri olan Risale-i Nur, o küllî rahmetin bir cilvesi, bir nümunesi olmasından, hakikat-i Muhammediyenin (a.s.m.) bir kısım evsafını, mânâ-yı mecâzî ile cüz’î bir vârisine verilebilir diye, bu parlak kasideye ilişmedim.

Yalnız hakikat-i Ahmediye (a.s.m.) ile âyinesinin farkına işareten bazı kelimeler ilâve edildi.

Said Nursî

Huzur bulur bugün seninle âlem,

Ey bu asırda rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Sürur bulur bugün seninle âdem,

Ey bir rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Bu hasta gönüller çoktan perişan,

Varsa sende eğer Lokman’dan nişan,

Bir şifa sun, gel, ey mahbub-u zişan,

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Gelmez mi sonu bu uzun hecenin,

Geçmez mi gamı bu yaslı gecenin?

Zâri arttı, sabrı bitti nicenin,

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Fahr-i Âlem, Arştan bu yere indi,

Şâh-ı Velâyet gelip Düldül’e bindi,

Zülfikar’a bugün, artık nur dendi,

Ey bu zamanda rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Yolumuz, bu Nurun bu nurlu yolu,

Olduk hepimiz o Nurun bir kulu,

Nur yolunda yürüyen hem ne mutlu

Ey nümune-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Nursun, nur çıkan nurlu dağında,

Bülbül öter bahçesinde bağında,

Tozu olsak onun pâk ayağında

Ey rahmet-i âlem cilvesi Risaletü’n-Nur!

Dertlere dermansın, mahbub-u cansın,

Hem câmiü’l-esmâ ve’l-Kur’ân’sın,

Hem de nur-u Haktan bize ihsansın,

Ey bir rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Bu âlemde madde değil, bir özsün,

Her zerreden bakan bütün bir gözsün,

Kâinatı hayran eden bütün bir yüzsün,

Ey misal-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Asl-ı evvelisin balın, şekerin,

Deryasısın cümle ilmin, hünerin,

Gelmedi cihana böyle eser benzerin

Ey mir’ât-ı rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Sen, aylardan, güneşlerden üstünsün,

Nihayetsiz, sonu gelmez bütünsün,

Nur cemâlin bütün bütün görünsün

Ey mazhar-ı rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Boyun büküp acı acı melerdik,

Gözyaşını kanlar ile silerdik,

Görsek diye seni Haktan dilerdik

Ey bir temsil-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Çünkü sensin bu asırda Rahmeten li’l-Âleminin cilvesi,

Çünkü sensin şimdi Şefiü’l-Müznibînin vârisi.

“Ağisnâ yâ Gıyâse’l-Müstağîsîn” bir duası,

Ey şule-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Şifa bulsun şimdi biraz yaramız,

Revaç bulsun geçmez olan paramız,

Saç nurunu, aka dönsün karamız,

Ey ziya-yı rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Cürmümüzle külhan gibi pürnârız,

Dert elinden hem hergün zâr u zârız.

Affet bizi madem sana hep yârız,

Ey nur-u rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Meylimiz yok yalancı bir dünyaya,

Son verdik biz bid’alara, riyaya,

Kapılmayız öyle kuru hülyaya,

Ey bir hakikat-ı rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Yok bizde cemiyet kurma hülyası,

Yok başka bir yola gitme sevdası,

Olduk ancak nurun dertli şeydâsı,

Ey dertlilere rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Yollarda bıraktık geçtik dervişi,

Attık gönüllerden öyle teşvişi,

Kâfi bu parlayan nurun güneşi

Ey mâkes-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Geçmişiz hep medihlerden, senâdan,

Yüz çevirdik servetlerden, gınâdan,

Nur isteriz, geçmeden bu fenadan,

Ey bu asırda rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Nur elinden içeli biz şarabı,

Çevirmişiz tatlılığa azâbı,

Bir mahbûbun biz de olduk türâbı

Ey bize rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Âşıkların Arşa çıkan feryadı

Ağlatıyor o pâk ruhlu ecdadı,

Allah için eyle bize imdadı,

Ey muhtaçlara rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Gökler saldı belâ, yer verdi belâ,

Sarstı âfâkı bir acı vaveylâ,

Rahmet et âleme, ey nur-u Mevlâ!

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Bir yanda sel var, bir yanda kan akar,

Bu belâ ateşi âlemi yakar,

Ağlayan bu beşer hep sana bakar,

Ey nümune-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Çevrildi ateşle bu koca dünya,

Bir cehennem gibi kaynadı derya.

Yetiş imdada ey şâh-ı evliya!

Ey bu zamanda rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Her yangını senin nurun söndürür,

Herbir yeri bir gülşene senin nurun döndürür,

Deccâlı da birgün gelir elbette öldürür

Ey nur-u rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Zındıkaya, küfre karşı saldırdın,

Gönüllerden kederleri kaldırdın,

Bizi nurun deryasına daldırdın,

Ey biçarelere rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Kaldıramaz sana asla kimse el,

Bağlıyoruz bizler sana candan bel,

Dünyalara sensin ümit ve emel,

Ey ziya-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Sen ordu kurmazsın erle, uşakla,

Savaşmazsın öyle, topla, bıçakla,

Nurunla şu asrı tutup kucakla,

Ey şimdi rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Bitsin de, bu korkunç tufan-ı şedid,

Açılsın yep yeni bir devr-i mes’ud,

On sekiz bin âlem eylesin hep îd,

Ey ehl-i Kur’ân’a rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Geliyor şu karşıdan gerçi bir zulmet,

Fakat sensin bugün atâ-yı rahmet,

Boğacaksın onu nurunla elbet,

Ey bir rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Kızıl ejder yuvamıza girmesin,

Zehirli eli yakamıza ermesin,

Karşı durup nurun fırsat vermesin,

Ey seyf-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Kara duman üstümüzden dağılsın,

Kızıl alev sönüp âlem ayılsın,

Bu zaferin haşre kadar anılsın,

Ey zülfikar-ı rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

O soydandır nice canlar yakanlar,

O soydandır evler barklar yıkanlar,

O soydandır sana kinle bakanlar.

Ey hüccet-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Mâsumların kanlarını içerler,

Ebu Cehl’i, Nemrutları geçerler,

Ölümlerden ölümleri seçerler,

Ey şimdi bir rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Bir mikrop ki, ciğerleri dişliyor,

Kanımızla kendisini besliyor,

Temiz yurdu telvis edip pisliyor,

Ey bir eczahane-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Gazilerin, fatihlerin konağı,

Seyyidlerin, serverlerin otağı,

Bu vatandır, şehitlerin yatağı,

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risaletü’n Nur!

O şehidin ala dönmüş kefeni,

Miskler kokar, güle benzer bedeni.

Öper melekler de nurlu nâşını,

Ey nümune-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Kur’ân diyor, ölmemiştir, diridir,

Herbirisi Hakkın arslan eridir,

Türbeleri yürekleri titretir,

Ey âyine-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Armağansın çünkü asîl millete,

Düşmeyelim birgün bile zillete,

Götür bizi şanlı büyük devlete,

Ey misal-i rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Eyleyeler nurun ile hep savlet,

Zaferlerle şanlar bulur bu millet,

Şarka, garba ziya salsın bu devlet,

Ey bizlere rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Nurdan kanadın, hem sağlam kolun var,

Nurdan senin hakka giden yolun var.

Kabul et, bir kemter Feyzi kulun var,

Ey bu asırda rahmet-i âlem Risaletü’n-Nur!

Üstadım, Efendim Hazretleri,

²وَمَا اَرْسَلْنَاكَ اِلاَّ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ âyetinin nurlarından, Nur’un sayesinde alabildiğim bir zerreyi bu şekilde yazdım ve huzur-u irfanınıza sundum. Kabulünü rica ederim. Selâmlarımızı sunar ve mübarek ellerinizi öperiz efendimiz.

Bîçare talebeniz

Hasan Feyzi

(Rahmetullahî aleyhi ebeden dâimâ)