Allah created everything, so who created Allah? | 1 Question – 1 Answer

Deniliyor ki Allah her şeyi yarattı, Allah'ı kim yarattı?

Bu soru çok sorulan sorulardan birisidir.

Ben burada evvela Resul-i Ekrem Aleyhissalatu Vesselam'ın

nübüvvetinin bir alameti olarak burada

ona karşı böyle sevgi ve nübüvvetin ihtişamı karşısında

inkiyat ederek, boynumu bükerek

Eşhedü enne Muhammeden Resulullah diyorum.

Şehadet ederim ki Resul-i Ekrem Allah'ın şerefli elçisidir.

Kıyamete kadar olacak, bitecek her şeyi

bir televizyon ekranında seyrediyor gibi seyretmiş

ve dosdoğru söylemiştir.

Meydana gelecek hadiseler hakkında verdiği hükümler,

söylediği şeyler o kadar isabetli ve yeri geldiği zaman

öylesine doğru çıkmıştır ki işte bu da onlardan bir tanesidir.

Buyurur ki, sahabe-i kiramın aklından böyle bir şey geçmez.

Bir gün gelecek, ayağını ayağının üstüne atacak.

Gururunu, kibrini anlatıyor.

Enaniyet ve ihtişamını anlatıyor.

Her meseleyi halletmiş ve burada Müslümanlara karşı tacca eden

bu adamın çirkin durumunu anlatıyor.

Şunu Allah yarattı, bunu Allah yarattı,

Allah'ı kim yarattı diyecekler diyor Resul-i Ekrem Buhari'de,

Müslim'de.

Ben bu istifamın teveccüh edildiği gün,

Buhari'nin üstünde de bu hadisi gördüğümde,

kendi kendime biraz evvel dediğim şeyi dedim.

Eşhedü enne Muhammeden Resulullah, dedim.

Nasıl görmüşsün, nasıl doğru söylüyorsun,

şu nefisleri ve enaniyetleri firavunlaşan,

eslaba üluhiyet isnat eden

ve her şeyi sebepler içinde izaha kalkışan,

şu insanların perişan, yıkılmış durumlarını

nasıl güzel görmüş, nasıl güzel ifade ediyorsun,

dedim kendi kendime.

Bunun esasen, sadece şununla cevabı verirse çok güzel olacak.

Meseleye gelince, bu da en baştaki mesele gibi,

yine dinsizlerin, inkarcıların, ateistlerin

ortaya attıkları meselelerden birisidir.

Çok defa da orta dereceli okulda okuyan bir talebenin

dimağı esasen kabul etmez.

Sonsuzluğu, namütenayiliği kabul etmez.

Esbat teselsününün inkıta uğradığını,

bir noktada durduğunu aklı kabul edemez onun.

Onun için tereddüte düşer.

Zanneder ki Allah da bir sebeptir,

herhangi sebep gibi bir sebeptir

ve Allah'ı meydana getiren de bir sebep vardır,

Allah ona göre de müsebbeptir, neticedir, sonuçtur.

Haşa, zannedildiği gibi değildir.

Allah, müsebbibül esbattır.

Kelamcılar, sebepleri sıralarlar.

İşte bu müsebbibül esbaba varmak için.

Mesela onların sıralamalarında şunu görürüz.

Onlar derler ki zahiren,

yeryüzünün yeşermesi için,

mesela bir hadiseyi ele alıp takip edelim.

Yağmura ihtiyaç vardır.

Yerin de belli şartlara haiz bulunmasına ihtiyaç vardır.

Ve bir tohuma ihtiyaç vardır.

İşte tohum şöyle olmuştur,

nasıl izah edeceklerse ederler,

edilmiyorsa şayet Allah'a verilir.

Toprak şu keyfiyetle,

şu yolla hasıl olmuştur.

Hava da şu şartlarla işte meydana gelmiştir derler.

Meseleyi biz uzatırız.

Mesela siz tohumu şunlara bağlıyorsunuz,

terkibini yapıyorsunuz,

onlar nasıl oldu deriz.

O da şundan oldu der, biz onlar nasıl oldu,

onlar nasıl oldu, onlar nasıl oldu,

zincirleme, her şeyin sebebini soralım.

Mesela deriz ki siz diyorsunuz ki tavuk yumurtadan çıktı.

Yumurta nereden çıktı?

O da tavuktan çıktı.

Çevirirseniz devir olur, bu devir.

Devirir durursunuz bunu, çevirir durursunuz.

Bir noktada keseceksiniz meseleyi.

Ya yumurta bir yerde kudretten olmuştur,

ya da tavuk bir yerde kudretten olmuştur.

Allah bu ilk hücreyi, yumurta gibi büyük bir hücreyi,

kudretiyle yaratmış

ve sonra belli hava, belli ısıyı vermiş,

civcivi çıkarmıştır bundan

veyahut da tavuğu bir nev olarak yaratmış,

yumurtayı ondan çıkarmıştır.

Deme mecburiyetindesiniz.

Yoksa meseleyi uzatıp durmakla ondan, ondan, ondan, ondan,

hiçbir hüviyet veremezsiniz.

Sadece demagoji yapmış olursunuz.

Mesela her şey bir illete dayanması lazımdır.

Yağmur işte şuna dayalıdır,

o buluda dayalıdır, deniz tebahhuruna dayalıdır.

Denizin tebahhur etme keyfiyeti neye dayalıdır?

O da şuna, o neye dayalıdır, o neye dayalıdır?

Mütemadiyen meseleleri birbirine dayamakla kuvvet kazandıracaklarını zannederler.

Riyazi bunu matematiğe göre izah etmek icap ederse şöyle diyelim.

Yani teselsülü kesme,

hadiselerin zincirleme sebep netici olma işini kesmek için

Mesela bizim önümüzde bir tane sıfır var.

Sıfır hiçbir şey ifade etmez zaten.

Bu sıfırın bir şey ifade etmesi için sol tarafına bir tane rakam koymak lazım.

Sol tarafına bir rakam koyacağınız ana kadar sıfır bir şey ifade etmez.

Fakat sıfır bir şey ifade etsin diye siz yine başka bir şeye dayanman mecburiyetinde

olan sıfır gibi zayıf bir şey getirse sıfırın sağına koysanız.

Bu sıfır neye dayalıdır deseler size, siz deseniz ki sağındaki sıfıra.

Kafanızda sağ, sol takip edin siz.

Peki o sıfır nereye dayalı? O da sağındaki sıfıra, o da sağındaki sıfıra,

o da sağındaki sıfıra.

Siz milyar defa milyar sıfır sıralasınız sağa doğru.

Matematik olarak bir kıymet ifade eder mi bu?

Sadece kendi kendinizi aldatmış olursunuz.

Ortadaki neticeye, malüle,

tenasüb-i illiyet prensibi içinde tam bir illet bulamazsanız,

illeti tahammül bulamazsanız,

rakamları büyütmek ve yürütmekle kendi kendinizi aldatmış olur,

karşı tarafı aldatmaya teşebbüs etmiş olursunuz.

Karşı tarafın aklı mantığı varsa böyle bir safsatayı yutmaz.

Milyon defa küreği arzın etrafında sıfırları çevirseniz kıymeti değeri yine sıfırdır

onun.

Siz boşuna yorulmuş olursunuz.

İsterse bir tane sıfırın soluna, isterse milyar defa milyar sıfırın soluna bir tane

rakam koyduğunuz zaman bir olsun.

Bu rakamların değeri en düşük bir olsun.

O zaman o sıfırlara birden can gelecektir.

Hayatiyet kazanacaktır.

Bir varsa on olur, iki olursa yüz olur, üç olursa bin olur.

İlla maşallah büyür gider.

Şimdi, esasen eşyada meydana gelen şeylere ciddi bir sebep

bulamadıktan sonra,

vahiy sebeplerle meseleyi uzaklara götürmek hiçbir kıymet ifade etmemektedir.

Teselsülü noktada kesenler riayeti böyle keserler.

Yani bir yerde duracaksın derler.

Mesela bu benim dediğim şey teselsülün inkitarı.

Bir de bunu Burhan'ın tatbiki yoluyla keserler.

Bir de devir yoluyla keserler.

Benim gibi tavuk ve çiftçi meselesi.

Süllem yoluyla, hususiyle mekanın sınırlı olması meselesini süllem yoluyla keserler.

Bunlar, kelamcıların bu mevzuda eşyanla mütenahil gidemez.

Gösterdiği delillerden bir tanesidir.

Bir başka misal daha size arz edeyim.

Görüyorum fakat hayatiyeti vardır bu meselenin.

Mesela bir sandalye var diyelim.

Bu sandalyede siz oturuyorsunuz ama arka ayakları yok bunun.

Siz diyorsunuz ki ben arkaya olmayan bir sandalyenin üzerinde duruyorum.

Bu sandalye olmasa ben olamam burada.

Yani senin durmana, oturmana sebep arka ayakları olmayan sandalyedir.

Arkadaş nasıl duruyor bu arka ayakları olmayan sandalye?

Sen diyorsun ki o da kendisi gibi arka ayakları olmayan bir sandalyeye dayalı.

O neye dayalı? O da onun gibi arka ayakları olmayan bir sandalyeye dayalı.

O neye dayalı? O da ona.

Sıfırlar gibi bunu da çeviriver.

Nerede o sandalyenin arkasına iki tane ayak koyacaksın orada soru kesilir artık.

Şimdi ne zaman siz ortaya getirdiğiniz müsebbebe mağlula tam bir illet koyacaksınız

tenasüb illiyet prensibine göre o zaman soru kesiliverecektir.

Biz bir canlının meydana gelmesinden küre-i arzın şekli hazırına kadar

bunların gerçek illetini bilemiyoruz, sebebini de bilemiyoruz.

Binaenaleyh baştan kesip atıp müsebbibül esvaba veriyoruz bunu.

Bunlar bu yollarla esasen kesmiş işi Allah'a havale etmişler.

Ve bu şekilde kesiş neticesinde Allah deme meselesine İbn-i Sina vacibül vücut

demiş.

İbn-i Sina'ya kadar, o devre kadar vacibül vücut olarak Allah'a bir isim

verilmiyordu.

Eşya bütün mümkünül vücuttur.

Her şey başka bir şeye dayanmaktadır.

Varlığı kendinden hiçbir şeye dayanmayan, bizzat kaim olan Allah'tır dedi.

O günden bugüne işte bu yollarla gidilip neticeye varıldığında Allah'a vacibül vücut

dediler.

Şimdi meselemize gelelim bunları kafaya koyduktan sonra.

Allah'ı kim yarattı?

Allah yaratılmış olmadığı için Allah'tır.

Allah bizzat yaratıcıdır.

O da eğer biri tarafından yaratılmış olsa o Allah olmaz.

O mahluk olur.

Ayaksız sandalye olur.

Solunda rakam olmayan sıfır olur o da.

Allah odur ki Celle Celaluhu.

Zati değeri vardır.

Mesela basit misaliyle artık değil.

Siz trenin gittiğini görüyorsunuz.

En arkadaki vagon neye takılıdır?

Bir önündeki vagona. O neye takılıdır?

Bir öndeki vagonu. O neye? Vagonları çoğaltın.

Kaç tane yapın? Yüz tane, iki yüz tane.

Doğru bunların hepsi zahiren onu ona takılı görünüyor.

Esbab olarak öyle.

Fakat hiç sorar mısınız dokumotif neye takılıdır?

O bizzat muhalliktir.

Bizzat hareket eder. Hareketi kendindendir onun.

Her şey ona dayanır. O çekicidir esasen.

Başım benim vücudumun üzerinde.

Vücudum kalçalarım üzerinde. Kalçalarım ayaklarım üzerinde.

Ben yerin üzerindeyim.

Yer neyin üzerinde? O da kendi kendine dönüyor.

Muhallaktır. Bitmiştir burada iş.

Dikkatı veriyor musunuz?

Binaenaleyh Allah'ı kim yarattı diyen kimseler lokomotifi kim çekiyordu gibi bir

iddia ile ortaya atılıyorlar.

Vücudumu başımı vücudumu taşıyor.

Pekala vücudumu ne taşıyor ayaklarım ayaklarımı ne taşıyor der gibi bir sual ortaya

atıyorlar.

Ayaklarım bizzat hareket ediyor ve vücudumu taşıyan onlardır.

Ayaklarımı ben muharrif kabul etmesem vücudumun hareket ettiğini kabul edemem.

Lokomotifi bizzat muharrif kabul etmesem vagonların hareket etmesini izah edemem.

Küre-i arz üzerinde her şey mevsimlere uğruyor geziyor.

Küre-i arzı kim gezdiriyor?

O kendi geziyor veya bizim akidemize göre Allah gezdiriyor diyoruz.

İş bitiyor burada.

Binaenaleyh Allah vacibül vücuttur.

O yaratılmamıştır. Varlığı kendindendir.

Evveli ahiri yoktur onun.

Ama burada bir tek mesele var.

Sebepler içinde sebeplerle boğuşan insan ezeliyet ve ebediyet mefhumunu

kavrayamadığından ötürü bu meselede tereddüte düşüyor.

Bu hususa varabilmek için salim bir netice alabilmek için biz maddenin ezeli

olmadığını ispatla.

Madde sonradan yaratılmıştır.

Elektronların hareketiyle bunu ispat ediyoruz.

Maddede bir yok olma vardır.

Madde olmaya doğru gelirken var olma.

Sonra maddede çözüm yok olmaya doğru gitmektedir.

Kimse bunun önüne geçemeyecektir.

Madde bir zamandan beri var ise yok olmaya doğru gitmektedir.

Fakat bu yok olma tedrici olduğundan insana yok olmuyor gibi gelmektedir.

Mesela uranyumun yok olduğunu düşünelim.

Yok oluyor bitecek bir gün.

Fakat bu yok olma Allah'ın kıstaslarıyla öyle enteresan yok olmaktadır ki

mesela yarısına kadar, avamca arz ediyorum bunu, umum halkın anlaması için.

Yarısına kadar diyelim bunun, beş senede yok oluyor.

Yarısına kadar.

Yarısından sonra yani yüzde ellisi beş senede yok oldu.

Geriye kalan yüzde elli, bunun da yine yüzde ellisi yine beş senede yok olur.

Geriye kalan bu yüzde ellinin yine yarısı yine beş senede olur,

yine beş senede olur, yine beş senede olur.

Adeta hiç bitmiyor gibi olur.

Size yine trenle misal vereyim.

Maddenin yok olmaya girişin. Ama gidiyor katiyen.

Mesela bir tren buradan çıktı Turgutlu'ya gidiyor.

Bir tren buradan Turgutlu'ya şu elli beş kilometreyi bir saatte kat ediyor.

Elli dört kilometre diyeyim, yirmi yedi kilometre yarısı bunun.

Bu yarım saatte bu mesafenin yarısını kat etti.

Yirmi dört kilometre gitti.

Ama saatte ne kadar gitmiş oluyor?

Elli dört kilometre gitmiş oluyor saatte.

Yarım saat bu süratle gitti.

Yarım saatlik mesafeyi kat ettikten sonra geriye kaldı yolun yarısı.

Tren süratını yarıya düşürüverdi.

Ondan sonra kat edeceği o yolun yarısını yani yirmi dört kilometrenin yarısını ne

kadar zamanda kat eder? Yine bir saatte kat eder.

Bir saatte kat etti yine yolun yarısını.

O kadar daha gitti, yine tren süratını yarıya düşürdü.

Halbuki bize göre yolun çeyreği kaldı.

Tren yine süratını yarıya yani dörtte bire düşürdü.

Yine o çeyreği tren bir saatte kat edecektir.

Ve böylece kaplumbağayla aşili yarıştırıyor gibi hani felsefede o sofistlerin bir

şey hikayesi var ya onun gibi hiçbir zaman tren Turgutlu'ya gidemeyecektir

demektedir maddeci.

Fakat esasen gidecektir. Ama sonsuz geliyor gibi uzun bir zaman içinde kat

edecektir.

Binaenaleyh madde bir inhilala, bir çözüme, bir yokluğa doğru gitmektedir bu yolla.

Bu çok uzun zaman sonra birkaç milyar sene sonra dahi olsa tav alveker en tahakkuk

edecektir.

İlim adamı laboratuvarıyla falan filan bunun aksini iddia edemez.

Termodinamik kanunuyla maddenin ezeliyetini nefyedi veririz.

Madde ezeli olamaz. Güneşlerin gönderdiği radyosyonla tükenmeye mahkum olacağı

hesabı kıstasıyla yine güneşlerin de ezeli olmayacağını ispat eder,

ezel ve ebed sultanı Allah'a vacibül vücut deriz.

Bahsi bu olmadığı için bunu uzatmıyorum ben.

Yani demek ki bu işin bir müsbet yönü var.

Allah bizzat yaratıcı, bizzat haliktir.

O yaratılmamıştır.

Aklınıza lokomotif gelsin, insanın ayakları gelsin.

Bir yönüyle böyle, bir yönüyle de Allah'tan başka her şeyin bir başlangıcı,

meddei vardır.

Binaenaleyh bunları başlatan Allah'tır.

Yeryüzünde gezin.

Size bu mevzuda meydan okuyorum.

Gezin yeryüzünde, zerrelerden alın, partiküllerden alın,

butonlardan alın, nebulozlara kadar.

Araştırın. Filkat nasıl başladı ona bakın.

Göreceksiniz işin meddeinde bir yokluk var.

Yokta yoku var eden Allah'tır Celle Celaluhu.

Vaka, Lavaziya'nın tevil götürü bir sözü vardır.

Hiçbir şey yok olmaz,

hiçbir var yok olmaz, hiçbir şey de yoktan var olmazdır.

Bunu biz de tevil ediyoruz.

Hiçbir şey kendi kendine varken yok olmaz.

Hiçbir şey de yokken kendi kendine var olmaz.

Ama varlığı kendinden bir Allah varsa Celle Celaluhu vardır.

Varlığımızdan varlığı daha katidir.

Allah yoktan var eder, vardan da yok eder.

Lavaziya demiyor ki Allah yaratamaz.

Yok var olmaz, var yok olmaz.