Why did Allah deem it necessary to create the universe? Why didn't He create it earlier? | 1 Question – 1 Answer

Allah, kainatı yaratmaya neden lüzum gördü?

Daha önce neden yaratmadı?

Neden o zaman lüzum gördü?

Sorunun iki yönü var.

Bir, kainatın Allah tarafından yaratılması.

Tabi insan kendi açısından meseleyi alıyor.

Bir insan bir şey yaparken lüzum görür, yapar.

Sorunun ikinci yönü de

Daha önce neden yaratmadı?

Bu soru da tabi zat-ı iluhiyyetle

telif edilmeyen bir şey.

Bu da yine insan kendi zamana bağlı durumu açısından ele alıyor.

Evvela bu meselenin bir diyalektik yönü var.

Allah kainatı niye yarattı?

Kainatın yaratılmasından esasen tedirgin olan kimse yoktur.

Bir kısım sıkıcı hadiseler karşısında insan hayata geldiğine pişman olsa bile

fakat umumiyet itibariyle

yani o anda hislerine mağlup olup verdiği karar müstesna

umumiyet itibariyle herkes hayata geldiğinden memnundur.

Güzel bir baharı idrak etmesinden memnundur.

Bir aileye sahip olmasından memnundur.

Çoluk çocuğa karışmasından memnundur.

Yani bu mevzuda yapılan itiraz tamamen hissi ve mantığa dayanmamaktadır.

Zahaliteden çok uzaktır.

Allah'a binlerce hamdü sena olsun, ona sonsuz şükür olsun

kainatı yarattı, bizi de içinde yarattı, biz öyle deriz.

Ama bu meselede onun zat-ı iluhiyetine ait taraf vardır esasen.

Vâkibül Vücut ve Tekaddes Hazretleri

kainatı yarattı, bizi de yarattı

Rengarenk bu meşer kahta çeşitli sanatlarıyla kainatı tezgin etti,

zemini tezgin etti, insanları tezgin etti

ve kainatı insanlarla tezgin etti.

Pek çok şeyler yaptı.

Bütün bunlarla çeşitli sanatlarını gösterdi Cenab-ı Hak.

Biz akidevi yönüyle meseleyi ele alırken

Allah bütün bu kainattaki fiillerle kendi fiilini gösterdi.

İş yapışını gösterdi.

Fiillerin verasında mevcelenen isimlerini gösterdi.

Bizim hayret ve dehşet içinde kendimizden geçip seyredeceğimiz sıfatlarını gösterdi.

Bu sıfatlarıyla Allah-u Teala ve Tekaddes Hazretleri

bu sıfatların raci olduğu kabiliyet izahiyeyi gösterdi.

Bunları bir avam anlayışı içinde ele alıp tahlil edecek olursak

mesela bir sanatkar düşünelim.

Bu sanatkarın bir işi olsun, güzel yazı yazsın.

Şimdi sadece yazı yazma sanatı içinde bulunan,

böyle bir sanat kabiliyetine sahip bulunan

ve bunun heyecanını duyan bir insan

bir caminin kapısına iki satır yazı yazmak suretiyle sanatını gösterir.

Bu sanatını gösterir sadece biz bir yönünü anlıyoruz bunun.

Bizim nazarımızı arz ediyor bu sanatı alkışlatıyor.

Aynı sanatkarın başka işi de olsa

mesela bu zat yazı yazmanın yanı başında çok mükemmel bir heykeltıraş olsa

sadece yazı yazma işi bunun bu sanat kabiliyetini ifade etmeyeceği için

bir de bir heykel yapacakmış.

O heykelde nasıl yontmuş, nasıl ona canlılık kazandırmış,

nasıl dudağına bir tebessüm koymuş,

yanağına bir gamze koymuş,

bunların hepsini gösterecek.

Bu heykeltıraş olmada da çok mahir, çok sanatkar olduğunu

bakanların, seyredenlerin nazarını arz edecek.

Onlar da zevk içinde, şevk içinde bu sanatları seyredecek,

kendilerinden geçecekler.

Her birisi şiirler yazacaklar,

nesiller söyleyecekler onun karşısında

içlerinden kabaran heyecanlarına tercüman olmaya çalışacaklar.

Bu sanatkarımızı üçüncü bir sanat daha düşünelim.

Mesela iyi bir dülger olsun.

Bir de böyle bir şey olsun.

O zaman ne yapacaktır?

Bir cami kapısı yapacaktır bize göre.

Bir mihrap yapacaktır.

Çok mükemmel sahtadan ise neyse bir minber yapacaktır.

Bu mevzuda marangozluk, dülgerlik neyse,

şimdiki adıyla mobilyacılık mevzunda da harika

kabiliyetini ifade edecek, gösterecektir.

Bir başka şey daha düşünelim.

Mesela ressam olsun.

Sanatların arabeski veyahut da neyse

bizim camilerin kubbelerinde olan konfinezonlar gibi

şeyler yazsın, çizsin, tespit etsin.

Bu işe vakıf olması lazım.

Bu işe vakıf ise bir de bu sanatını döküp gösterecek.

Çünkü bunu heykelde gösteremez.

Bunu yazıda gösteremez.

Bunu aynı zamanda caminin minberinde,

mihrabında gösteremez.

Ayrı bir saha ister.

Her sanat kabiliyeti olan,

ruhunda mekni meknuz bulunan,

iç aleminde matvi bulunan sanat anlayışını

alemi şehadette,

harici dünyada gösterme şevki vardır.

Bize göre bu bir bakıma aczın, zafın ifadesi olur.

Allah aczdan zaftan münezzeh ve mukaddettir.

Kendine ait yönüyle meseleyi bilmemekle beraber

bizi alkışlatmak,

bu meşhergahta bizim nazarımızı arz ettiği,

bu sanatlarını teşhirde bizi alkışlatmak,

söz söylettirmek,

tefekkür ettirmek,

kabiliyetlerimizi inkişaf ettirmek,

numunelerini ahirette Efendimiz'e göstermek üzere

bizi o yola itmek,

hidayet etmek için

maksatları havi,

bu kainat sarayını Allah Celle Celaluhu,

binbir isminin çilvesi olarak,

binbir ismi şayet birer kabiliyete istinad ediyorsa,

binbir isminin çilvesi olarak

bu kainatı tanzim etmiş,

dizmiş, koşmuş

insanların nazarına arz etmiştir.

Kainat bu yönüyle esas itibariyle

vacibül vücutta iş yapma,

sanatlarını izhar etme,

bunları teşhir etme

esasına müstenil oluyor.

Allah Celle Celaluhu

bu kainatı bizim nazarımıza

böyle bu şekilde arz etmek üzere

yaratıyor.

Meselenin Allah'a ait Celle Celaluhu yönü

daha önce niye yaratmadı

meselesine gelince

esasen üzerinden zaman geçen

biziz.

Önce ahir bize aittir.

Allah Celle Celaluhu önceden

ahirden münezzehtir,

mukaddestir, mualladır.

Ve vacibül vücut ve

tekaddes hazretleri

sanatlarını değişik alemlerde,

mesela alemi misalde,

alemi berzakta, göremeyeceğimiz

gaybi alemlerde,

nasıl teşhir ediyordu bilemiyoruz biz.

Meleği alanın sakinleri arasında

nasıl teşhir ediyordu bilemiyoruz.

Biz alemi misalde

nasıl teşhir ediyordu bilemiyoruz biz.

Bizzat lahut-u alem

dairesi içinde,

sıfatlar alemi içinde

Cenab-ı Hak nasıl bunları izhar ediyordu

bunları bilemiyoruz, aklımız yetmiyor.

Sadece harici vücut

taşıyan bizler,

varlığıyla ispatı vücut eden bizler

şu kainatta

sanki sadece

varlıkları kendimizden

ibaret görüyoruz.

Görüşümüze arz olunan

şeylerden ibaret biliyoruz.

Görebildiğimiz, duyabildiğimiz,

yakalayabildiğimiz, hissedebildiğimiz

şeylere var nazarıyla bakıyor,

diğeri her şeye yok nazarıyla bakıyoruz.

Halbuki vücut

alemi araya girse

imkan alemi onun yanında

devede kulak kalmaz.

Resul-i Ekrem aleyhissalatu vesselam,

bütün kainatları, siz dışı kısıyla

deyin ki, efendim

trilyon sene ötede olan

nebulozları görüyoruz.

İşte böyle dahi olsa, trilyon

defa trilyon sene ötede olan nebulozlar

bulunsa dahi, bütün bu mekan

hakkında Resul-i Ekrem aleyhissalatu vesselamın

sözü şudur, bu

Allah'ın arşına nispeten

çöle atılan bir halka

gibidir. Arş-ı azam

o kadar azamdır.

Halbuki arş-ı azamdan bizim hiç

haberimiz yok. Çünkü o

teleskopların tetkik zahatına

girmiyor. Çünkü onu

görmek mümkün değil. Çünkü

o lahut alemine ait bir şeydir.

Ama arş-ı azamdır.

Kürsi ilahi onunla

mukayese yaptığımız zaman arş-ı azam

ona nispeten çöle atılmış bir

halka gibi kalır.

Öyleyse bütün mevcudat,

bütün imkan alemi

vücud aleminin yanında,

vücud alemiyle alakalı

arş ve kürsi yanında

kainata nispeten bir mikrop gibidir.

Bir zerre gibidir.

Biz ise bu mikropun

aşrı mişarını görmüyoruz. Milyonda birini

görmüyoruz, duymuyoruz, etmiyoruz.

Öyleyse mevcudatı

sadece kendi görüş

sahamıza giren şeylere hasledemeyiz ki

Allah Celle Celaluhu

bunu yaratmadan ne yapıyordu diyelim.

Evvela Allah zamandan, mekandan

münezzehtir. Hazreti Hakkı'nın

dediği gibi, yemez, içmez,

zaman geçmez, beridir cümleden

Allah. Tebeddülden,

tegayyürden, zeki elvan-ı eşkaldan

muhakkak ol müberradır.

Budur selvi sıfatullah.

Öyleyse vacibül

vücut hakkında zaman

düşünmüyoruz. Geçmiş zaman, gelecek

zaman düşünmüyoruz.

Allahu Teala ve Tekaddes Hazretleri

imkan alemi olmadan

bu alemde sadece

zat, sıfat ve şunatına ait

bazı şeyleri göstermiştir.

Daha evvel nasıl kendisi görmüştür?

Nasıl göstermiştir?

Kime göstermiştir? Bu alemler

bizim için kapalıdır yani.

Allah için bir durma

ve üzerinden bir zamanın geçmesi de

baiz mevzu değildir.

Onun için meseleyi ele alırken

Allahu Teala ve Tekaddes

Hazretleri daha evvel

başka şekilde kendi kabiliyetini

tabir caizse, kendi

sıfatlarını, zatî şunatını,

isimlerini görüyor

ve müşahede ediyordu.

Sonra da isimlerinin

başka cilvelerini göstermek,

ihsar etmek için bu kainatı yarattı.

Şimdi de isimlerinin cilvelerini

böyle kainatta gösteriyor.

Sonra cennet ve cehennemde neyi

gösterecek bilemiyoruz. Hangi isimlerinin

cilvelerini gösterecek, tam

gösterecek bilemiyoruz. Sonra

cemalullah ile neyi gösterecek,

bize neleri hissedilecek bunu da tam

bilemiyoruz. Mütemadiyen

değişik şeyler göstermiş durmuş.

Cenab-ı Hak gösterdiği

şeyleri tam gösterip, inşallah

onlardan hasıl olan manayı

idraka bizleri muvaffak kılsın.

Sadece bir fikir

vermek için bu kadar arz etmiş oldum ben.