BABAMA

-Ağır hastalığı münasebetiyle-

Çekilin aradan, yol verin dağlar,
Sinemdeki korlar yakıyor beni,
Coştu yine sel sel gözlerim çağlar,
Gezdirir bu hicran dîvâne beni.

Dolaşır dururum gözlerim giryân,
Gönlümde inilti ruhumda efgân;
Rabbimden erişe derdime dermân;
Çevirdi bu hasret hazâna beni.

Bir âteş-i sûzân düştü dilime,
Görenler şaşıyor garip hâlime;
Ne çâre diyorlar gözde selime
Belki de sanarlar dîvâne beni.

Sarsıldı ümidim, bulandı efkâr,
Sarardı güllerim, bülbül sitemkâr;
Gömüldü tasaya bütün lâlezâr,
Görenler görüyor vîrâne beni.

Ulaştır selâmım ey bâd-ı sabâ,
Babama ki o en şefkatli baba,
Kalkıp dönerse yeniden mihrâba,
Dua dua ansın nâlâne beni.