DERİN TASA

Bir derin tasam var dermâna muhtaç,
Lokman Hekim dahi çâre bulamaz;
Çırpınıyorum çâresiz, bîilaç,
Bir yaman dert ki dahası olamaz.

Sıra sıra düşman, diyorum kader,
Gelen günler gidenlerinden beter;
Bir tesellîm var, bu da bir gün biter,
Hiçbir şey dünyada dâim kalamaz.

Kesti felek yer yer soluğum-sesim,
Tükendi tâkatim, bitti nefesim;
Kaynayan kazandı sanki kafesim,
Yara derin dendi kimse saramaz.

Sadece ben değil bu denli dertli,
Yüzlerce ben gibi boynu kementli.
Dertliler kaderden böyle senetli,
Yazandan başkası geri alamaz...