Önceki ayetlerle münasebet
İşte bunları böylece anladıktan sonra, bilesin ki: Bu ayetin sabık ayet ile olan nazm ve diziliş vechi; umumîleştirdikten sonra, tahsis etmiş olmasıdır. Yani üstteki ayette infakı, tasadduku umuma şamil ve geniş tutarak zikretmişken, burada imanı ve onun sıfat ve vasıflarını ta'yin ederek hâs tutmasıdır. Bunun hikmeti de, tâ ki ehl-i kitaptan Kur'ana ve peygambere iman etmiş zatların şereflerini herkesin başı üstünde ilan etsin.. Ve aynı zamanda, ehl-i kitaptan -bir kısmının- Kur'ana karşı gösterdikleri iğna, yani ihtiyaç duymazlık ellerini ağızlarına dönderip hayretlerini celbettirsin... Ve Abdullah İbn-ü Selam 1gibi imana gelmiş zatların ellerinden tutup göstererek; iman etmemişlere bir numûne-i imtisal olarak ilan etsin.
Ve keza ayet, iki kısım müttakilere 2bakıp tansis etmekle, Kur'anın hidayeti bütün ümmetlere kâfi ve vafî olduğunu; ve Hz. Muhammedin (A.S.M.) peygamberliği umum milletlere şâmil olduğunu tasrih etmek içindir.
Ve keza: üstteki ayetin icmalinden sonra, bu ayette tafsil etmesinin hikmeti ise; evvelki ayette يُوءْمِنُونَ بِالْغَيْبِ cümlesinin sandığında icmalen mündemiç bulunan "imanın rükün"lerini şerhetmek içindir. Evet bu ayet, kitaplara ve kıyamete sarahaten; peygamberlere ve melaikelere ise, zımnen delalet etmektedir.
Notes
- Hashiya 1.Abdullah İbn-ü Selam (r.a) o günkü Yahudî âlimlerinin ileri gelenlerinden olup; Peygamberimiz (A.S.M.) Medineye gelir gelmez, hiç tereddüt etmeden müslüman olmuş bahtiyar bir zattır. Sahabe-i Kiramın da ileri gelenlerinden olmuştur. Evvelki ismi "Hasin" iken, Peygamberimiz, onu "Abdullah" ile değiştirmiş. —Mütercim—↩
- Hashiya 2.İki kısım müttakilerden murad -Allahu a'lem- şudur ki: الۤمۤ den sonra gelen birinci ayetteki لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ de muttakilerin zatı zikredilmiş, sonra gelen iki ayette ise, muttakilerin ayrı ayrı iki vasıfları ta'rif edilmiş olmasından "iki kısım müttakiler" le tabir ve ifade edilmiştir. —Mütercim—↩