Mektup 21

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Aziz sıddık kardeşlerim!

Evvelâ: Seksen küsur sene bir ömr-ü bâki kazandıran ve hayratın sevabını yüzlere, binlere çıkaran şuhur-u selâsenizi ruh-u canımızla tebrik ediyoruz.

Sâniyen: Nur’un kahraman talebelerinin müdafaatlarının mecmuası çok güzel olmakla beraber Nur’un kahramanının kalemi yine bir kerametini göstermiş ki, tamamında zararlı bir yanlış yapmayarak yalnız son sahifenin beşinci satırında Hata-Savab Cedveli kelimesinde “savab” yerinde “sevab” yazmış. Latif ve zarif, zararsız bir yanlış yapmış, yani “hata-sevab” olmuş.

Sâlisen: Bugün Yirmiikinci Mektub’u tashih ettim. Birinci Mebhası mü’minler içinde adavetin ne kadar zararlı olduğunu hüccetlerle isbat ettiğinden şimdiki çok esbabın iktiza ettiği adavet hastalığına tam bir ilâç buldum. Yirmi sene evvel bir münzevi, cemaat-ı İslâmiyeye ziyade şefkatinden bu hakikatı görmüş, o zaman yazmış idi. Şimdi dünya halini bilemiyorum. Fakat tahminen dâhil ve hâriç ihtilaftan, adavetten istifade eden vatan ve millet düşmanları, dehşetli ve geniş bir adaveti aşıladıklarından, bu Birinci Mebhas mümkün olsa her vilayetin resmî adamları neşrine izin verip ahaliye okutturulması vatan ve millet namına elzemdir. Eğer siz münasib görseniz orada vali ve emniyet müdürüne bir suretini gösterirsiniz. Yirmi sene evvel bir adam millete acıyarak bu parçayı yazmış, dört-beş mahkeme onu görüp değil itiraz, beğenmiş bir nasihattır. Müsaade ederseniz biz bunu teksir edeceğiz dersiniz. İçinde münasib görmediğiniz kelimeleri tadil edebilirsiniz. Meselâ âhirzamanda gelecek Süfyan ve Deccal yerine eşhas-ı müdhişe yazabilirsiniz. Umum kardeşlerime ve hemşirelerime binler selâm.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Kardeşiniz

Said Nursî