Mektup 31

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

Aziz, sıddık, fedakâr kardeşlerim ve hakikî vârislerim genç Said’ler!

Ben sizleri benim yerimde Nurlara tam sahib ve muhafız ve nâşir bildiğimden, bu hayattan çıkmak bana ağır gelmiyor. Genç Said’lerin hayatları yeter. Hem her biri inşâallah Nur’un birer kahramanı olup Nur’un her bir mecmuasını birer üstad yaparak, bu bîçare Said’e ihtiyaç bırakmayacak diye teselli buluyorum ve hadsiz şükrediyorum.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Duanıza muhtaç,

hasta kardeşiniz

Said Nursî

Abdülmuhsin benim size hayatdar mektubumdur. Onu umumunuza bedel kabul ettim.