5.Remiz

Beşinci Remiz

İhtar: Nasıl ki Risalelerde kelime tevâfukâtı Kur'an-ı Mu'ciz-ül Beyanın lafza-i Celâl tevâfukâtına bir basamak. Ve Lafz-ı Kur'an ve Lafz-ı Resûl-i Ekrem aleyhissalatü vesselam o sırrın anahtarları oldular. Öyle de İşarat-ül İ'caz'daki tevâfukât-ı harfiye maksud-u bizzat değildir. Belki sûre-i اِنَّا اَعْطَيْنَا sırrına bir basamaktı. Şimdi matbu' Onuncu Söz'ün tevâfukâtı dahi sûre-i اِذَا جَاء َنَصْرُاللهِ sırrına yetişmek için bir basamaktı. Fakat o basamak fikirlerde tam yerleşmediği için o sır da tam açılmadı. Yalnız göründü ve derakab kapandı. Demek o iki risalenin tevâfukât-ı harfiyesine ciddi ehemmiyet, o iki sûre-i kudsiyenin sırlarının ehemmiyetinden gelmiştir. Ben de şimdi bu hikmeti anladım. Ehemmiyetsiz zannedilen münasebat-ı tevâfukiye ehemmiyetli olabilir. Çünki gayet mühim sırlara hizmet ederler.

Birinci Makam

اِذَا جَاء َنَصْرُاللهِ Sırrına dairdir.

اِذَا جَاء َنَصْرُاللهِ وَالْفَتْحُ sûresinin çok esrar-ı mühimmesinden tevâfukla münasebetdar bir sırrından bahs eder.