8.Remiz

Sekizinci Remiz

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

Kur'an-ı mu'ciz-ül Beyanın âyâtında ve kelimatında ve ma'anisinde ve nazmında müteaddid vücuh-i i'câziye ve esrar-ı kudsiye bulunduğu gibi hûrûfâtında dahi çok lemaat-ı i'câziye bulunur. Hatta hurufunun vaziyetlerinde çok işarat-ı aliye var. Hatta tekrar adedlerinin tevâfuklarında çok münasebat-ı latife var.

İşte o denizden bir katre hükmünde medar-ı bahsimiz olan tevâfukât mes'elesine münasebeti bulunan huruf-u Kur'aniyenin tevâfukât-ı adediyesinden bir iki cüz'i misali numune için göstereceğiz. Yani âyât ve kelimat ve hakaik ve nazmda bulunan esrardan değil, belki yalnız hûrûfâtın vaziyetlerinde ve o vaziyetinin vücuh-u kesiresinden yalnız tekrar eden hûrûfâtın adedlerinin tevâfukâtından çıkan münasebat-ı adediyeye dair ve bunun dahi vücuh-u kesiresinden yalnız mecmu' Kur'an'da yirmidokuz huruf-u hecaiyenin yekun adedlerindeki manidar bir kısım tevâfukâtına Yedinci Remz'de işaret edildi.

Sekizinci Remiz'de bir numune için dört kısa sûre olan, sûre-i ihlas, Muavvizeteyn ve Fatiha'nın hûrûfâtının mes'elemiz olan tevâfukâta temas eden cihetine kısmen işaret edeceğiz. Kur'an'ı Muciz-ül Beyanın sûrelerinde bulunan bin letafetinden bir letafeti numune olarak şudur ki: