15. Remiz

Remiz [15]

İ'lem.. Ey kardeş bil ki! Nefis, kendi vazife-i diniyesinde yaptığı tenbellik sebebiyle; kendisini murakabesi altında bulunduran bir rakibin ademini arzu eder. Ve bu arzudan kendini o rakîbden saklamak sevdasına düşer. Daha sonra bir Malik-ül Mülk'ün ademini mükerreren mülahaza eder. Ve bu mülahazadan kendisinin hür ve müstakil olduğuna itikad eder. Yani evvelâ temenni.. sonra arzu.. sonra mülahaza eder. Sonra da Malikin ademini itikad ederek maazallah dinden çıkar.

Halbuki nefis, o hürriyet ve rahat ve adem-i mes'uliyet altında saklanan müdhiş ve muhrik ehvali ve hazin ve elîm yetimlikleri eğer düşünebilseydi; asla ve kat'â en edna bir meyli dahi ona etmezdi. Belki nefretle firar edip, teberri ederek tevbe edecekti. Veyahutta yaşayamayıp ölecekti.