Bid'at Muarızı Bid'atciler

Zamanımızın bir modası da, köklü ve kökleşmiş ve müslümanlann âdeta fıtrî âdetleri olmuş birçok mübarek iş ve hususlara bid'at kulpunu takmak hevesidir. Yani, güya din adına bazı insanlar, bid'atlara karşı mücadele ediyorum diye, bid'atların daha büyüğünü yaparlar. Hatta onun en fahişini icra ederler. Yani, böylesi bir mesleği alanlardan bazıları, islâm dininin Kur'an'dan sonra en büyük direği olan Sünnet ve hadîsi, meslekleri namına kırpa kırpa bir kuşa benzetmek hevesindedirler, İslâmın her çeşit mes'elesini içine alan hadîs-i şerifler, tabii böyle sağından, solundan kırpılmaya başlanınca, hariçten İslama girmek istiyen binbir türlü bid'atlara kapıların açıldığının belkide farkında bile olmazlar. Hem İslâmın kâinat şumûl ihatadarlığını ve deryalar kadar vâsi' ve enginliğini daralttıklarını ve sathîleştirdiklerinin farkına da varmazlar.

Bu davanın tipik bir misali:

Ben, 1971 senesinde Şam'da bir kitabın tab'ı için bulunduğum sırada, muhaddislik taslayan Nasirüddin-i Elbanî'nin bir kitabı forma-forma tab'edilip dağıtılıyordu. Bu kitab, eskide zâhirperest bid'atcı bazı şahısların kitaplarından derlenip, bid'at kalıntılarını neşrediyordu. Kitabımı tab'eitirdiğim matbaada bu kitap da basılıyordu. Bu kitabın müşterileri, çıkan formaları kapmak için iki üç günde bir, matbaanın kapısı önünde kuyruklar oluşturuyorlardı. Dikkat ediyordum, kuyruğa giren müşterilerin ekserisi, yarı çıplak, mini etekli hanımlardı. Sebebini araştırdım, Elbanî denilen herif, birçok sahih hadîslere mevzuluk damgasını vurduğu için... Yani, asriliği ve bid'atkârlığı reddeden, takbih eden ve bunlara karşı sed olan bir çok ehadîs-i sahihayı mevzulukla şüphelendirdiği için bu müşterileri bulmuş oluyordu. Sonra bu adamı Şam ulemasının büyüklerinden sordum, hepsi bîzardı ondan... Hatta bazılarına göre, adamın arkasında bir gizli masonluk teşkilâtının varlığından söz ediliyordu.

Elbanî'nin kitabı neşredildikten sonra, Şam'a Hindistan'dan bir ulema hey'eti gelmiş, Şam ulemasına sormuşlar: "Bu adama cevab verecek âlimleriniz kalmadı mı? Zira herkesin gözü önünde. Sahih hadîslere bile mevzuluk şaibesini takmak istiyor." demişler. Nitekim Hindistan ulemasından meşhur muhaddis Habiburrahman El-A'zamî, Elbanî'nin bütün yazdıklarını ele aldı ve yüzler yanlış ve hatalarını buldu, yüzüne çarptı ve onun kitaplarını âdeta paçavraya çevirdi.

Bahsini etliğimiz Elbanî namındaki şahıs ve hadîs-i şerif kırımı, ilk başlarda yok olmasını ve azalmasını istiyen bazı bid'atçı grublar arasında revaç buldu ise de, hakiki ve samimi ve hadîs ilmine gerçek aşina ulema arasında kötü numune olarak gösterildi. Hatta Vehhabîler dahi onu içlerinden kovdular. Müdakkik bazı ehl-i ilim tarafından ona reddiyeler yazıldı. Meselâ Katar'dan bir hadîs doktoru "Tahzir-ül Müslim Alel-Elbaniyy-i Alâ Sahih-i Müslim" ve Ürdün'de tab'edilen Hasan bin Ali Sakkaf ın "Tenakuzat-ül Elbani" adındaki kitabı ve Hindistan'ın yetiştirdiği ender hadîs âlimlerinden meşhur Habiburrahman El-A'zamî'nin "El-Elbaniyyü Şüzûzuhû ve Ahtauhû" adındaki risale ve kitapları, onun yüzlerce hatalarını isbat ederek paçavraya çevirdiler.