Cümle 3: Dikkat edin.. Onlardır 'beyinsizler'

Amma اَلاۤ اِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاۤءُ cümlesine gelince, bil ki: Kur'an-ı Hakimin nifâka karşı gösterdiği şiddetler ve onun hakkında yaptığı teşni'leri fazlaca ileri sürmesindeki sebep; İslâm aleminin ekser bela ve musibetlerinin kaynağı nifakın nevilerinden gelmesindendir. Hem sonra tenbih ve ikazda kullanılan اَلاۤ lafzı, münafıkların sefihliklerini herkesin başı üstünde tutup teşhir etmek ve umumun fikrini onların sefahetleri üstünde şahit tutmak içindir. Hem اَلاۤ nın bu makama göre asıl ma'nası, "bilmiyor musunuz ki onlar süfehadır. Yani ki; bunu böyle biliniz" dir.

Sonra, burada اِنَّهُمْ deki اِنَّ mezkûr hakikatin ayinesi ve ona götüren vesilesidir. Adeta şu اِنَّ lisan-ı remziyle der ki: "Hakikata müracaat ediniz, tâ onların zâhirî safsatalarının asılsızlığını bilesiniz.

Sonra, هُمْ lafzı da hasrı ifade eder ki; münafıkların kendi nefislerini temize çıkararak tebrie etmelerini red ve كَمَاۤ اۤمَنَ السُّفَهَاۤءُ ile işaret ettikleri, mü'min insanlara sefihlik isnad etmelerini def etmek içindir. Yani, âyet der ki: "Asıl sefih ve ahmak odur ki; hevesat ve fanî keyfini ve onun lezzetlerini terk ile, bir bakî hayatı satın almak yerine; gurur, garaz ve fanî lezzet ve hasis menfaat yolunda ahireti terk edip bırakandır.." Ve sonra, السُّفَهَاۤءُ deki lam-ı tarif olan elif ve lam ise, hükmü ta' rif etmek içindir. Yani: Onların sefih kimseler olduğu ma'lumdur diye., fakat aynı zamanda o "elif ve lam" kemal içindir, ki şâyet sefaheti ta'rif etmek için "kemal" tabirini kullanmak caiz olursa; "münafıklarda olan sefihlik kemaliyle bulunmaktadır" demek için olur.