Mektup 138: Demokratlara büyük bir hakikatı ihtar
Demokratlara büyük bir hakikatı ihtar
Şimdi Kur’ân, İslâmiyet ve bu vatan zararına üç cereyan var:
Birincisi: Komünist, dinsizlik cereyanı. Bu cereyan, yüzde otuz, kırk adama zarar verebilir.
İkincisi: Eskiden beri müstemlekâtların Türklerle alâkalarını kesmek için, Türkiye dâiresinde dinsizliği neşretmek için, ifsad komitesi namında bir komite. Bu da yüzde on, yirmi adamı bozabilir.
Üçüncüsü: Garplılaşmak ve Hıristiyanlara benzemek ve bir nevi Purutluk mezhebini İslâmlar içinde yerleştirmeye çalışan ve dinde hissesi olmayan bir kısım siyasîler heyetidir. Bu cereyan yüzde, belki binde birisini Kur’ân ve İslâmiyet aleyhine çevirebilir.
Biz Kur’ân hizmetkârları ve Nurcular, evvelki iki cereyana karşı daima Kur’ân hakikatlerini muhafazaya çalışmışız. Mümkün olduğu kadar dünyaya ve siyasete bakmamaya mesleğimiz bizi mecbur ediyormuş. Şimdi mecburiyetle bakmaya lüzum oldu. Gördük ki, Demokratlar, evvelki iki müthiş cereyana karşı bize (Nurculara) yardımcı hükmünde olabilirler. Hem onların dindar kısmı daima o iki dehşetli cereyana mesleklerince muarızdırlar. Yalnız dinde hissesi az olan bir kısım garplılaşmak ve garplılara tam benzemek mesleğini takip edenler ise, üçüncü cereyana bir yardım ediyorlar. Madem o cereyanın yüzde ancak birisini, belki binden birisini Purutlar ve Hıristiyan gibi yapmaya çevirebilirler. Çünkü, İngiliz iki yüz sene zarfında tahakküm ettiği iki yüz milyon İslâmdan iki yüz adamı Purutluğa çevirememiş ve çeviremez.
Hem hiçbir tarihte bir İslâm, Hıristiyan olduğunu ve kanaatle başka bir dini İslâmiyete tercih etmiş olduğu işitilmediğinden, iktidar partisinde bulunan az bir kısım, dinin zararına siyaset namıyla üçüncü cereyana yardım etse de, madem o Demokrat Partisi, meslek itibarıyla öteki iki cereyan-ı azîmenin durmasında ve def etmesinde mecburî vazifeleri olmasından, bu vatana ve İslâmiyete büyük bir fâidesi dokunabilir. Bu cihetten biz, Demokratları iktidar yerinde muhafaza etmeye Kur’ân menfaatine kendimizi mecbur biliyoruz. Onlardan hayır beklemek değil, belki dehşetli, baştaki iki cereyana siyasetlerince muarız oldukları için, onların az bir kısmı dine verdikleri zararı, vücudun parçalanmasına bedel, yalnız bir parmağı kesmek gibi pek cüz’î bir zararla pek küllî bir zarardan kurtulmamıza sebep oluyorlar bildiğimizden, o iktidar partisinin lehinde ehl-i dini yardıma davet ediyoruz. Ve dinde lâübali kısmını dahi cidden îkaz edip “Aman, çabuk hakikat-i İslâmiyeye yapışınız!” ihtar ediyoruz ki, vatan ve millet ve onların hayatı ve saadeti, hakaik-i Kur’âniyeye dayanmak ve bütün âlem-i İslâmı arkasında ihtiyat kuvveti yapmak ve uhuvvet-i İslâmiye ile dört yüz milyon kardeşi bulmak ve Amerika gibi din lehinde ciddî çalışan muazzam bir devleti kendine hakikî dost yapmak, iman ve İslâmiyetle olabilir. Biz bütün Nurcular ve Kur’ân hizmetkârları onlara hem haber veriyoruz, hem İslâmiyete hizmette muvaffakiyetlerine dua ediyoruz. Hem de rica ediyoruz ki, bu memleketin bir ehemmiyetli mahsulü ve vatanda ve şimdi âlem-i İslâmda pek büyük fâidesi ve hizmeti bulunan Risale-i Nur’u müsaderelerden kurtarıp neşrine hizmet etsinler. Bu vatandaki dindarları kendine taraftar etsinler. Ve selâmeti bulsunlar.
Said Nursî
Risale-i Nur’un bu memlekete büyük faydaları bulunduğuna ve hakikat nokta-i nazarında makbul olmasına 1000 hâdisattan birisi ve Risale-i Nur’un bu memlekette belaların def’ine vesile olduğuna 100 vakıadan 101’incisi ve Küre-i Arz ve küre-i hava Risale-i Nur’un hakaikiyle alâkadar olduğunu gösteren otuz hâdiseden otuzbirincisi ve Risale-i Nur’un müsadere ve hücum ve gizlenmesi ve intişarına mümanaat edilmesi, Küre-i Arz’ın hiddetini gösteren zelzeleler ve küre-i havanın da yağmursuzluk ve şiddetli dolu başlamasından onbeş hâdisenin onaltıncısı, bu defaki zelzele ve binler pencerelerin camlarını kıran dolu gibi musibetlerdir. Çünki sair hâdiseler gibi aynı zamanda, aynı vakitte, lüzumsuz, kanunsuz iki mahkemeye, biri Gençlik Rehberi için, biri şapka giymediği için Nur’un hâdimini zehirli hastalık zamanında mahkemeye vermek, ona celb göndermek ve aynı vakitte Eflani, Safranbolu gibi müstesna Nur talebelerinde arama yapmak ve Nur’un Risalelerini evrak-ı muzırra gibi almak ve Risale-i Nur’un birinci medresesi olan Barla’da gayet hâlis bir talebenin bütün kitablarının müsadere edilmesi gibi, çok yerlerde taarruzların aynı zamanında zelzele ile Küre-i Arz ve dolu ile küre-i hava itiraz ediyorlar. Bu vatandaki belaların def’ine vesileye neden ilişiyorsunuz diye lisan-ı hal ile bildiriyorlar. Nasılki mahkemede Nurcuların 10 zelzeleyi taarruzun aynı zamanında gelmesini isbat etmişler ki, Küre-i Arz ve hava Risale-i Nur’un hakaikiyle alâkadar olduğu gibi; âlem-i İslâm ve başta Pakistan ve Mısır olarak Risale-i Nur’u her eserin fevkinde telakki etmeleri, hattâ Bağdad’daki İttihad-ı İslâm Heyeti ve Suriye’deki İhvan-ı Müslimîn “Biz de Nurcuyuz” demeleri ve Mekke-i Mükerreme’de Hacer-ül Esved yanında Zülfikar’ı ve Peygamber’in (ASM) kabri üzerinde Asâ-yı Musa’yı hacıların görmesi; âlem-i İslâm dahi Risale-i Nur’la tam alâkadar olduğunu gösterdiği, hem bu kadar tazyikat altında iken hiç emsalsiz bir tarzda ve ekseri elyazısıyla 600 bin nüsha perde altında intişarı, bu vatan ve bu millet ahalisi ne kadar Nurlara muhtaç olduğunu kat’î isbat ediyor.
Nur Talebeleri namına
Hüsrev Sungur