Mektup 146: İsa Abdülkadir’in makalesinin hulasa bir tercümesi

Eddifa' ceridesi sahibi İsa Abdülkadir'in Nur Talebeleri hakkındaki arabî makalesinin bir kısmının hülasa bir tercümesidir.

Diyor ki: Cumhuriyet Gazetesinde, "Dört Nurcular taharri edildi. Sebebi de, Nur Talebeleri Türkiye'de bir devlet-i mütedeyyine ve Şeriat'la amel edecek bir hükümet istediklerine ve daima halkları iyiliklere ve İslamiyet âdabına da'vet etmeleri için hükümet onlara ilişiyor." Gayet garip ve acîb bir halettir ki: Türkiye Hükümeti, öyle adamlara ilişiyor ki ihlaslarıyla ve tam diyanetleriyle Türkiye hükümetini Yahudilerin ve masonların ve komünistlerin şerrinden muhafaza etmek için Türkiye'de çocuklardan gayet ihtiyar olanlara kadar her taifeye hakaik-i islamiye ve îmaniyeyi ders veriyorlar. Ve ma'nevî askerler ve zabitler gibi o vatanı muhafazaya çalıştıkları halde; hangi bahane ile hükümet onlara ilişiyor. Madem; Adnan Menderes islamî hükümetleriyle elele vermek istiyor, böyle Nur Talebeleri bütün kuvvetiyle Âlem-i İslam'ın kuvvetine ve ittifakına çalışanlara yardım ve himayet ve teşvik etmek lazım gelir. Ve onların Üstadı olan Saîd Nursî, dünyadan zühd ve istiğnasının bir delili şudur:

Pakistan Hükümetinin Nevab Meclisinin maarif Vekili olan Ali Ekber Şah üç sene evvel Said Nursi'yi ziyaret etmiş; avdetinde hem Ankara Darülfünun talebelerine mühim bir konferans vermiş. Ve demiş ki: Ben kırk seneden beri aradığımı şimdi Türkiye'de Saîd Nursî'de buldum. Bu Saîd Nursî yalnız Türk Milleti'nin değil, belki bütün Âlem-i İslam'ındır. Benim çok zamanda, çok suallerim ve mukadderat-ı Âlem-i İslam hakkında çok müşkillerim var idi; Saîd Nursî ile görüştüğümde bir saat içinde yirmi senelik müşkilatım halledildi. Ben şimdi büyük müjdelerle memleketime dönüyorum. Âlem-i İslam çok büyük alimleri görmüş. Fakat, o büyük alimler rahat ile yaşamışlar. Halbuki; herkesten ziyade zahmet çeken Said Nursî'nin menzilinde bir lambası yok derecesinde dünyayı terk etmiş.. Acaba; Türkiye Hükümeti, Nurcuların ve üstadlarının Şeriat-ı İslamiye ile amel etmeleri ve teşvik etmeleri ve hiçbir siyasete karışmadıkları, ve hükümete tahakküm etmedikleri halde, bilakis asayiş ve emniyeti muhafaza ettikleri halde hükümet hangi zarar tevehhüm etmiş ki; bunlara ilişiyor, hayret ediyoruz.

İsa Abdülkâdir