Mektup 156

Aziz, Sıddık Kardeşlerim..

Saniyen: Bu günlerde Otuzüçüncü Mektup olan Otuzüç Pencere'yi tashih ettim. Pek kuvvetli bir hüccet-i imaniye gördüm. Acaba size Tılsım ve Tarihçe-i Hayat Mecmualarına girmesini yazmışmıyım. Şimdi tahattur edemiyorum. Madem kendi hukukumu sizlere, hususan Medreset-üz-Zehra'nın erkanlarına vermişim. Bu Otuzüçüncü Mektub'u ki, bir cihette Otuzüçüncü Söz'dür, ve bir cihette birinci mektuptur. Siz hangi mecmuaya münasib görürseniz onu da makine ile neşredersiniz, size aittir.

Sâlisen: Asâ-yı Mûsa'nın ahirinde aynen Zülfikar gibi Hasan Feyzi'nin tarifnamesi tarzında bir tasdikname hükmünde bu ikisine de Halil İbrahim'in aynen Hasan Feyzi misillü Risale-i Nur kıymeti hakkında yazdığı ve lahikaya giren fıkralarından şahsıma ait kısmı tayyetmek şartıyla ve daha siz münasib gördüğünüz nur hakkında ehemmiyetli fakat muhtasar parçaları Salahaddin'in de kendi Asâ-yı Musâ'sının ahirine yazdığı tarihçe-i hayatımın bir küçük hulasası gibi münasib gördüğünüz bazı parçaları birleştirip —fakat uzun olmasın— Risale-i Nur'un Şakirdleri namına mütefennin bir kısım muallimlerin ve âlimlerin de imzalarıyla Asâ-yı Musâ'nın arkasında neşrini siz dahi münasib görseniz iyi olur. Eğer vaktim müsaade etse bir parça ben de burada yardım edeceğim.

Râbian: Bu günlerde ehemmiyetsiz hiç telaş edilecek bir mahiyeti haiz olmayan bir küçük hadise için sizi merak ettim. Acaba onlara bir ilişmek mi var ki; burada bu vaziyeti aldılar.. merak ettim. Hadise şudur:

Bu günlerde bir iki miralay bir iki mühim me'mur teslimkarane ve dostane yanıma gelmeleriyle ve ben de bir iki gün sonra nefes almak için araba ile gezmeğe gittiğim sırada kapımda pek çok kalabalık hürmetle beni karşılamaları gizli düşmanlarım bu teveccüh-ü ammeyi kırmak ve bir bulantı vermek için yine bazı iftiralarla bazı me'murları Ankara'da evhamlandırdılar. Onlar buranın hükümetine sormuşlar. Cami'den çıktıktan sonra kiminle görüşüyor, ne ile yaşıyor, hediyeleri kabul eder mi? diye bir tahkikat ediniz. Buradaki yeni kaymakam zabıtla beraber cevap vermişler ki: Bir senedir camiye gitmiyor. Daima kapısı kilitlidir. Kimseyi yanına kabul etmiyor. Mukabelesiz hiç kimsenin hediyesini kabul etmiyor. Bu hadise burada bu surette söndü. Fakat o gizli düşmanlarımız içinde çok alçak ve iftiracı adamlar var ki, o kadar ahmakane iftiralar ettikleri halde burada hiçbir adamı kandıramadılar. İftira planlarını çevirmişler ki, teveccüh-ü ammeyi, bu suretle halkları ürkütmekle kırmaya çalışıyorlar. Halbuki gittikçe teveccüh ziyadeleşiyor.

Umum kardaşlarımıza binler selam ve dua eden

hasta kardeşiniz

Said Nursî