Damla 1
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
İsm-i Haktır her işe ibtidâ, hem intiha;
Lafzâ-i Celâldir mü'minin vird-i zebanı, hem hamd ü sena.
ا
Essalâtü vesselâmü sana ey Habîb-i Hüdâ
Doldu cihan nurunla buldu safâ
Dest-i Hakla dikilen bu şecere-i Tûbâ
Yıkılır mı yed-i a'dâ ile eyâ
Demedi mi ol Resûl-ü Kibriyâ
El-ulemâ vereset-ül-enbiyâ
ب
Zatına âyine etti Resulünü ol Mücîb
Zât-ı Hakkın âyinesidir ol Habîb
Âl ve ahfâdıdır Resûlullahın evliya ü aktâb
Vasf olunmaz sıfatları, bu nesl-i pâke elkab
Uy sen de bu kafile-i Nura ol bunlara muhib
Her biri meslek-i hakta hâzık-i tabîb
ت
Üstadımda mündemiçtir hem kiyâset-i necâbet, hem de mehabet
Makamdı ferîdiyet hem mübeşşir-i risâlet
Bu acib asırda beklenen müceddid-i muntazırdır elbet
Pinhân olmuş var bunda bir nice hikmet
Mesleği din ve imâna hem fermân-ı Kur'ân'a hizmet
Meşrebi Sünnet-i Resûlullaha ve muhkemâta riâyet
ث
Ettiler frenk-meşreb bunca halleri ihdas
Eylediler şeâir-i dine bir nice hasarı îrâs
Olmuş ise bu mübarek vatanda belâ, dâhiye hâdis
Vallahi habâsetidir o laînin, buna bâis
Hem Firavun-meşreb idi Nemrud'a da vâris
Rivayet etmedi mi bu ebâlisi ehâdis
ج چ
İnsanlar içinde bu münafık fâcirlere insan denemez hiç
Vatanın harîm-i ismetinde türedi bir sürü piç
Fetk-i hakikatte mâhirdir bunlar, ederler şeriata bâtılı tedmîc
Nûr-ı irfân-ı Kur'ân ve Hakkı koyup küfr-ü mutlakı tervîc
Hem dahi sünneti terk ettirdiler, etti irtidâdı intac
Nihayet bu mütedeyyin evlâd-ı vatanın bir kısmını dininden ihrac
ح
Lâzımdı muhakkak ulemâya emr-i Hakkı halka îzâh
Halk bu emre inkiyatla olurdu ıslâh
Bulur mu böyle nâdân elinde millet felah
Lanet okur bu mütekâtem hakikatlara eslâf-ı ervah
Uyarak nefs ü hevâsına ulemâ dahi, oldu talih
Masonlar, mürtedler buldular fırsat, zaferle oldular fârih
خ
Bazı ulemâ-i sû şeytan gibi ilimde râsih
Nass-ı Kur'ân ve şeâiri tahrifte mul'iz, hem fâsih
Etmediler münkiri, hem mürtedi alenen tevbih
Bu hata da ulemânın ciğergâhına bir mıh
Rûz-ı cezada geçecek bunların boynuna düşah
Bu fasih memsuhlann; mesleği darh, meskeni duzah