Damla 4

م

Kafile-i nurdan ayırdı kaza! Dirigâ, ne olur hâlim

Liyk.! Sermaye-i ömür gidiyor, terk-i taksire çalış, olursun nâdim

Etme tekâsül rıza-i Üstad, vazife-i nura devam, hem ihlas ile kâim

Tabîb-i hâzıktır Üstadım; her derde devâ-i mutabık bulur dâim

Tehî dostum! Yüzüm suyunu dökerek huzur ve Ka'bene varayım

Yazayım hüzn ü melalimi, çi faide! Kalemimle beraber ben de ağlayayam

ن

Kapanır mı dest-i a'dâ ile bâb-ı Yezdan

Her asır zuhur etmedi mi bir nice sultan

Son asrın ilm-i sultanıdır, Üstadım, âsâr-ı Bedîüzzaman

Nihayet irşad budur, sonu âhirüzzaman

Muinimiz Hazret-i Allah, şefîimiz ol Şefîu'l-Müznibîn

Rehberimiz Kur'ân, Üstadımız metin, bütün dualarına Âmin

و

Bâdi-i berbâdın olan kilâb-ı müdâhin ederse de av av

Yok cevherinde cebânet; uyan bu kâbus-u gafletten, eyle pertav

Hem yakışmaz, yazıktır sana! Dünyada zillet, âhirette tamû

İttiba-ı sünnet et! Dakikanı zâyî eyleme yahû

Din ve namusuna sa'y et, ecdadın gibi sen de ol Hakk-cû

Hilkatte ihsan etti bu istidadı Hüdâ! Yeniden eyle nümüv

ه

Küfr-ü mutlakta etti ısrar, o cühûd hem re'yi hatâda

Küfr-ü inâdîden dönmezler tekrar, râh-ı Hakk u sevaba

Uydu halk, o şerîrin fitnesine ve la'bine

Esîr oldu o hilekârın dâm ve iğfâline

Üstadımın umdesidir, dîn-i mübîni bid'alardan tenzih

Din ve imana, fermân-ı Kur'ân'a muhkem kavi ol diye tenbih

لا

Ecdâdına bak! Şan salmıştı cihana, hem de dü bâlâ

Vâ esefâ! Kalmadı sende o şeci' kandan zerresi aslâ

Dön Hak yoluna, onlar gibi sen de edesin kadrini a'lâ

Risâletü'n-Nûr erdirir imanı yakine eder insanı muallâ

Kurtarır seni tâğıye ve nefsin elinden, hem eder kalbi mücellâ

Yok artık diyecek söz, hidâyet etsin sana Mevlâ

ى

Cihâna sultan idin, oldun soysuz denîlere zemmî

Seyfullah idin, tarihe sığdıramazdı, fütuhatını râvî

İdrak et! Terk eyle hatanı, kerimdir ihsan eder yine Bârî

Aldanma! Tarik-i süfyan püsküllü belâdır mekâyidle memlû, hem ne kadar vâhî

Toprak kabul etmedi, lâşe-i süfyan esfel-üs-sâfilîne kaçtı

Yıktı süfyan putunu, tarîk-i necatı Risâletü'n-Nûr açtı