Damla 3

ط

İlişme Üstada, zinhar; hem uyarak bu mütekâlibeye, etme kadrini münhat

İlişene erişir âfet ü eskam, zelzele ve seylâb veba da musallat

İlişildiği an ediyor bârân belâ şiddetle hebût

Zü'l intikamdır, hazer et hışm-ı Hüdâdan, ibret bize kavm-i Lût

Hem Yahudi hud'asıdır bu, hadîs verdi haber, halleri eşrât

Veyl, ifrat ile irtibat ederek ettin bu cühutları neşât

ظ

Vedîatüllah idi bize bunca mefâhir, lâzım değil idi istihfâz

Kâfi gelmez mi Hazret-i Üstadın bizi ettiği ikâz

Yetişir bu kadar hâb-ı gaflet, geldi vakt-i istîkâz

Elverir artık sahib ol bundan öteyi eyle ihtifaz

Tezkiye-i nefs ve tehzîb-i ahlâka sa'y eyle ki bulasın ihzâz

Görülmüş mü şanlı tarihinde senin bu kadar iğlâz

ع

Çalış, bul eski hali, olma az bir kemâl ile kâni'

Sermaye-i ömr lütf-u Hüdâdır, etme artık bir anını zâyi'

Sakın ha sakın! Uyma yine nefs-i hevâya, terakki hem tekâmüle mâni'

Ecdadına hayrü'l-halef ol! İslâmiyete, hem beşeriyete nâfi'

Pek yapış sünnete, ol Şefîü'l-müznibîndir, olsun sana Şâfi'

Mabudumuz Hazret-i Allah Gaffârü'z-zünubdur, hem rahmeti vâsi'

غ

İlhâdı yaptılar başına tuğ, eyvah ki sen de edersin nûr-i îmanı fürûğ

Men'etti Kur'ân ve şeriat, hatta kabul etmezler dürûğ

Bu menfi cereyanları sök at! Hem ucmî âdetleri ifrağ

Telâfi et hasarı, hem halini eskiye iblağ

Risâletü'n-Nurdur devası bu derdin, beyânı beliğ

Zır ü zeber ediyor temelini küfrün, nursuzları tîğ

ف

Mümkün müdür Risâletü'n-Nûrun evsâf-ı mezayâsını târîf

Gâye-i hilkatin şarihidir Üstadım, hem de muarrif

Hem miftâh-ı Kur'ân'dır, hem tılsım-ı kâinatın muammasına keşşaf

Nûr-u Muhammedîdir (a.s.m.) Üstadımın Risalesinde yanan nur, hem şeffaf

Yakışır mı bize şükrana bedel bunca eltâfa karşı tecdîf

Lanet okur sonra bize evlâd ve ahlâf, hem tarih eder tezyîf

ق

Eyvah ki Üstadımı yine zindân-ı esarete aldı zenâdık

Erişir mi elleri kadere, demek ki kazaya muvafık

Demedi mi Üstad "Dünyanız başınızı yesin" la cereme yiyecek elhak

İbda ederler kizb ve iftira, ömrü olan bu akıbeti görür muhakkak

Dellâl-ı Kur'ân'dır Üstadım, hadimidir, ehlidir, hem elyak

Bu acîb asrın hâdiliğini ihsan etti ona Hak

ك

Sen Sadık! Hak tanımaz, söz anlamaz nâdân idin

Enaniyette boğulmuş hodperest, azgın bir hayvan idin

İsraf ve sefahet, enva-i rezalet ve şekavette puyân idin

Hayıf ki, "elif" ten "ye" ye de hâksar ve perişan-ı hâl idin

Tarîk-i Hak ve necatı Risaletü'n-Nurun nuruyla gördün

Bu sözleri o nurun nuruyla nesc edip, ördün

ل

Risaletü'n-Nuru okuyan görmez asla melal

Tahririne sa'y eyle ki etsin sana hakkını helâl

Açıkla, söyle, hem neşreyle vebali büyüktür, kurtul

Nûr-ı aynın Üstadının teveccüh ve yakînini bul

Sen çek yerine, çekmesin mihen ü elem ol

Üstadına hem köle ol Sâdık, hem kurban ol