Mektup 116: Cemaatle namaz hakkında mühim bir mektup

باسمه سبحانه

Ey musibete, hastalığa ve hapse düşen bîçare insan!

Uzun bir ömür isterseniz ve büyük bir ticaret arzu ederseniz ve manevî büyük bir sürur ve sevinç isterseniz ve umum vaktinizi, hattâ uykuda dahi olsa, ibadette olmak isterseniz, öyle ise farz namazınızı terk etmeyiniz. İşte bu farz namaz, sizin hapiste ve hastalıktaki herbir dakika ömrünüzü bir saat kadar ibadet zamanına çevirebilir. Ve Ahiretiniz için musibette geçen dakikalar bir ibadet ve tesbih taneleri gibi olur. Farz namaz ise, tesbihi çeken ip gibi onları cem edip dağılmaktan muhafaza ediyor, Nefs-i emmarenin bir parça tembelliğinin hatırı için ruh ve kalb ve aklın zahmetini ve sıkıntısını çekmek, hapis ve hastalığı ve musibeti ikileştirir. Yani maddî musibete merakla manevî bir musibeti ilave eder. Farz namaz, ruha ve kalbe ferah vermekle bearaber nefis dahi zahir az bir zahmet içinde bir istirahat hissedebilir, işsiz ve özürsüz bir insan hapis gibi yerlerde musibetlerde herşeyden ziyade Cenab-ı Hakkın dergâhını namaz ile çalar, meded ister.

Hastaların piri, üstadı, Hazret-i Eyyüb Aleyhisselam'dır. Mahbusların pîri, üstadı dahi, Hazret-i Yusuf Aleyhisselâm'dır. Medrese-i Yusufiye'de oturanlar namazsız kalmamalı. Hususan şuhur-u selasede ayetle seksen üç sene dört ay mânevi uzun bir ömrü kazandıran Ramazan-ı Şerif ayındaki oruç ve namaz gibi ibadet, büyük şevk ile yapılmaz mı? Hususan günahlardan bir derece kesilmiş olan hapiste; musibette ve hastalıktaki insanlar daha ziyade hürmet edip farzları eda etmek gerektir, elzemdir. Namazı vaktinde kılmanın ne derece tükenmez uhrevî bir sermaye olduğu bununla anlaşılıyor ki: herbir namaz vaktinde âlem-i İslâm denilen muazzam camiinde yüz milyondan fazla bir cemaat-i kübra namaz kılıyor. O cemaatte her bir adam umum o cemaate hem şefaatçi, hem duacı olur. O vakit namaza iştirak etmeyen hissesini alamaz. Kaynayan mîrî ve askeri kazanına karavanasını götürmeyen tayinatını alamadığı gibi o cemaat-i kübranın manevî matbahında, kaynayan kazanından manevî erzakını alamaz. Belki vaktinde namaza iştirakle, o cemaatin ordusuna iştirak etmiş olmakla ve dualarına "âmin" demek hükmünde olan namazı vaktinde kılmakla olabilir.

İşte alem-i Ebedî olan Ahiretin nihayetsiz hayatını tükenmez böyle âb-ı hayat çeşmesi hükmünde olan üçyüz elli milyonun dualarını, ve şefaatlerini, namazı vaktinde kılmakla kazanılabilir.

Evet, her asırda üç yüz elli milyondan ziyade efradı bulunan müslümanlardan her vaktin namazında hiç olmazsa yüz milyondan fazla bir cemaat-i a'zam beraber اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ deyip "bizleri doğru yola hidayet eyle." Namazın akabinde, "müminleri mağfiret eyle" diye duâ ve niyaz ediyorlar. Bu şefaat ve bu dua bir mü'mine ahiret için tükenmez bir sermayedir. Namazı kılmakla ve bilhassa cemaate girse, o sermayeyi kazanabilir. Ebedî hayatına daimî bir varidat te'min eder.

Said Nursî