Mektup 55

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ

Evvelen: Sekizinci Lem’anın Keramet-i Gavsiyesinin tetimmesi (فَيَا‮ ‬مُنْشِدًا‮ ‬نَظْمِى‮ ‬فَقُلْهُ‮ ‬وَلاَ‮ ‬تَخَفْ) bahsinde (نَظْمِى) kelimesinin makam-ı ebcedîsi 1000 olup, “Risalet-ün Nur” makam-ı ebcedîsi iki farkla bindir, diye tashih edilsin. (رسائل‮ ‬كتاب‮ ‬النور‮ ‬بها) cümlesi yerinde (رسالة‮ ‬النور) yazılsın.

Sâniyen: Mu’cizat-ı Kur’aniyenin Beşinci Zeylinde Kenz-ül Arş’ın birinci nükte-i Kur’aniyesi sahifesinde iki nun yerinde iki mim girmiş. İki sehiv olmuş. Birisi “vav” yirmi bin olarak hem “yâ”nın hem “mim”in; sahihi hem “lâ”nın iken, hem “lâm”ın yazılmış, sehiv olmuş.

İkincisi: “Yâ” yirmibin dokuzyüz ve bir cihette ondokuz bin olmakla; sahihi hem “lâ”nın iken sehven hem “lâm”ın yazılmış.

Sâlisen: Âtıf’ın güzel tab’ettiği Hülâsat-ül Hülâsa’nın sahifesinde sahihi (تزاحمت‮ ‬خواتيم‮ ‬وحدته‮ ‬على‮ ‬كل‮ ‬مكتوبٍ‮ ‬حتى‮ ‬مصنوعاته) iken (مكتوب) yerinde (مكتوم) yazılmış. Mâşâallah hem Delâil-i Nuriye hem Hülâsat-ül Hülâsa çok şirin ve parlak basılmış.