Mektup 93

Aziz, sıddık, halis, sebatkâr ve fedakâr kardeşlerim,

Evvelâ: ( bkz. Mektup 85 )

Sâniyen: Benim yazımla son ders bir defter burada bir kardeşimizde vardı. Ona diyeceğim, sana versin.

Sâlisen: Birden kalbime kuvvetli bir hatıra ile geldi ki: “Bu medresede yazılan Arabî Hülâsat-ül Hülâsa’sından ilim ve irade ve kudret-i İlahiye hakkındaki kısmı risalet-i Muhammediye Aleyhissalâtü Vesselâm hakkındaki kısım gibi bir nevi tercüme içinde muhtasar bir tarzda o çok ehemmiyetli kudsî sıfât-ı İlahiyeyi isbatına çalış ve ehl-i dalalet ve tabiatı sustur.”

İnşâallah vakit ve hal müsaade etse, birkaç gün sonra başlayacağım.

Said Nursî

(Bu gelen mektub yazıldığında Üstadımız bir gün dehşetli ateşler içinde yatağıma yıkılmış ve beş gün kalkamamış, çok ızdırablar içinde inlemiş. Kendisi ve bizce tam bir zehirle zehirlendiği kat’î tahakkuk etmiş. Hattâ ümidlerimizi kıran vasiyetlerini yapmış. Bugünlerde benim tahliye günüm olduğundan pek fecaatli durumda Üstadımı …… bırakmak mecburiyetinde kaldım. 9-2-49 Çarşamba

(Üç gün Afyon’da kaldığımda Üstadım iyiliğe yüz tutmuştu. İbrahim)