Mektup 64

Yirmidokuzuncu Mektub’un Sekizinci Kısmı’nın Birinci Remzi’nin Beşinci Remzinde, İşarat-ül İ’caz’daki Lafzullah’ın hurufatının (77) tevafukatına dair kanaat-ı kat’iyye ile bir işaret-i gaybiyeyi hissettik. Bu hâşiyeyi o makama yazdık:

Hâşiye: Bu yetmişyedide bu mübarek harflerin tevafukatı, otuzsekiz sene evvel te’lif edilen İşarat-ül İ’caz, bu tevafukla güya işaret eder ki; müellif yetmişyedide vazife-i te’lifiyesi tam olur. Hakikaten Hüccetüzzehra son te’lifi ve yetmişyedi senesinin mahsul-ü hayatı olduğunu tasdik ederiz.

Nur şakirdleri namına Zübeyr

Yine bu remzin hâtimesinde yazılacak hâşiye:

Hâşiye: Ehemmiyetli yetmişler, yetmişyedi senedeki Said’in yaşını gösterdiği gibi, Nur te’lifi o tarihte tamam olur diye remzeder.