Mektup 53
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا
Aziz, sıddık, kahraman ağabeyim!
Evvelen: İstifsar-ı hatırla arz-ı hürmetler eder, ellerinizden öperim.
Saniyen: Ankara işini Çalışkanlar görecek. Benim gitmeme lüzum kalmadı.
Sâlisen: Hazret-i Üstadımız tashihatta ilâve buyurdukları hâşiye ve nükteler ve müdafaattaki bir-iki sehvi havi bir pusulayı takdim ediyorum. Hazret-i Üstadımız dün Emirdağı’na teşrif buyurdular. Bendeniz mahkeme gününü burada bekliyeceğim. Az da olsa bu ayrılık çok acı geldi. Mübarek odasına çıkamıyorum. Ancak namazı orada teessür ve yeis içinde kılıyorum. Emniyete haberleri olsun kabilinden gideceğini söylediğim zaman şöyle dediler: “Hoca Efendi’nin hiç bir şeyine müdahaleye kanunen hakkımız yoktur. Türkiye’de 63 vilayet var. Arzu ettiği vilayete ve kazaya gider.”
Kahraman ağabeyim. Dua ve himmetinizi yalvarırım. Bu kadar aceleyle yazabildim. El ve ayaklarınızdan öperim. 3.12.1949
Çok kusurlu biçare
Zübeyr
Mahkeme bu ayın ondördünde:
14/12/1949 günü