Mektup 13

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ

Madem her hâdisede en hakikî sebeb ve en büyük hisse, kader-i İlahînindir. Ve madem kader, adalet eder. Ve adalet vechi güzeldir. Ve madem rahmetin her şeyde bir izi, bir yüzü var. Ve madem haklı ve mazlum olanın âhı arşa kadar çıkar. Ve bire mukabil on derece mükâfatı var. Ve madem biz bu belayı tahrik etmedik. Ve madem kudsî hizmetimiz zâyi olmadı. Belki bir cihette tevakkuf da etmedi, başka sahada tezahüratı var. Ve madem bu işsiz ve sıkıntılı kışta, hakikî ve hakikatlı ve hâlis dostlar ile sohbet ve dertleşmek gayet hoştur. Ve madem koca âlem-i İslâm’ın en büyük bir vazifesini milyonlar adam yerinde, Risale-i Nur’un mahdud şakirdleri yapıyorlar. Ve aldıkları manevî nur ve sürur ve şeref, zahmetlerini rahatlattırır. Akşamda büyük bir ücret alan adamın, ikindideki şiddetli çalışmasında meşakkati lezzet vermesi gibi, sıkıntıları bir cihette lezzetlenir. Elbette ve elbette bize lâzım, sabır içinde daima şükür etmektir. Ben hadsiz şükür derim.

Aziz kardeşlerim,

Meyve’den yeni harfle Altıncı Mes’eleyi de yazınız. Yeni harfle yazdığınız beş aded mes’eleler çok faide veriyor. Dikkatli ve okunaklı yazılsın.

Aziz, sıddık kardeşlerim!

Sizdeki ihlas ve sadakat ve metanet, şimdiki ağır sıkıntılarda birbirinizin kusurlarına bakmayacak ve setretmek kâfi bir sebebdir. Ve Risale-i Nur zinciriyle kuvvetli uhuvvet öyle bir hasenedir ki, bin seyyieyi afvettirir. Haşirde adalet-i İlahiye, hasenelerin seyyielere râcih gelmesiyle afvettiğine binaen, siz de hasenelerin rüchaniyetine göre muhabbet ve afv muamelesini yapmak lâzımdır. Yoksa bir seyyie ile hiddet etmek, sıkıntıdan gelen bir titizlik, bir asabîlik ile zararlı bir-iki cihetle zulüm olur. İnşâallah birbirinize sürurda ve tesellide ve tahammülde yardım edip sıkıntıyı hiçe indirirsiniz.