Mektup 30

[Bunun bir suretini alınız, sonra çabuk Husrev'e gönderiniz.]

باسمه سبحانه

Aziz, sıddık kardeşlerim..

İki kardeşimizin, lüzumsuz bir masrafla, vahdet-i mesele haysiyetiyle, muvaffak olamayan avukatlarını mahcubiyetten ve o ehemmiyetli kardeşlerimizi teessüften kurtarmak fikriyle, benim tarafımdan o avukata deyiniz ki:

Madem Risale-i Nur ile ciddî ve taraftarâne alâkadar oldun ve o taraftarlık devam edecek. Gerçi vahdet-i mesele icbârıyla mahsus bir ki zâtı daha evvel kurtaramadın. Elbette senin gibi bir yeni kardeşimizi umumumuz nâmına fahrî bir dâva vekili kabul edip öylece ilân ederek, değil mahcubiyet, belki kemâl-i iftiharı sana kazandırmak niyet ettik.

Kardeşlerim,

Eğer faraza müddeti tamamen geçmiş bir ceza verilse, iki üç memur kardeşlerimize maddî bir zarardan başka hiçbir zararı olmamakla beraber, bizlere ve Risale-i Nur kıymetine büyük bir menfaati var. Yani, yeni icadların günahlarına iştirakimiz olmadığına bir hüccet-i salâbet-i diniyedir.

Kardeşlerim,

Ehl-i vukuf raporunda seciyeli, insaflı bir ehl-i vukuftan bahseder. O Eskişehir Mahkemesinin ehl-i vukufudur. Eski müdâfaâtımı görmek münâsebetiyle söylemişler. Beni ismen vermek değil, belki mecbur olduğum zaman, sizlere dokunmamak şartıyla ibraz etmek için ehl-i vukuf raporundaki sehivlerini, yanlışlarını, iltibaslarını yazacağım. Belki sizden teberrî edeceğim.

Said Nursi