1.Mesele
Birinci Mesele
Bu Birinci Bab şu kudsi sûrenin letaif-i kesiresinden yalnız tevâfukla münasebetdar bir kısım mezayasından bahseder. tevâfuk letafetine medar olmak için kudsi ve nurani hûrûfâtın vaziyetlerini bilmek lazımdır.
Şöyle ki:
Besmelesiz; Hemze on, Medde sekiz, ن sekiz, Tenvin ile beraber on, و yedi, ل altı, ب altı, ف beş, ت dört, ى dört, ر dört, ه dört, ح üç , س üç , د üç, ج iki, ك iki, Tenvin iki, ص bir, ذ bir, خ bir, غ bir, م bir.
Besmele ile; Hemze onüç, Medde on, ن dokuz, Tenvin ile onbir, ل sekiz, ر sekiz, و yedi, ب yedi, ى beş, ه beş , ح beş , ف beş, س dört, م dört, ت dört, د üç, ج iki, ك iki Tenvin iki, ذ bir, خ bir, غ bir.
İşte şu kudsi sûrenin nurani hûrûfâtının vaziyeti şudur. Ve şu vaziyetin letaif-i kesiresinden bir letafet-i tevâfukiyesi budur ki: hûrûfâtı Besmele ile beraber beş kısım olup, beşler kısmı dört olub, diğer üç kısm-ı aher üç olarak üçer manidar tevâfuku var. Bir kısım dahi ikişer manidar tevâfukları var.
Evet [ ح . ه . ى . ف ] beşer, beşte manidar tevâfuk ediyorlar. [ ت . م . س ] dörder, üçü dörtte manidar tevâfuk ediyorlar. [ ك . ج ] Tenvin ikişer, tevâfuk ediyorlar. [ غ . خ . ذ ] bir de ittifak ediyorlar. Hem iki kardeş olan [ ر . ل ] sekizdir, sekizde ittifak ediyorlar. Feth-i Mekke'ye parmak basıyorlar. [ ب . و ] yedişer, yedide ittifak ediyorlar. Sulh-u Hudeybiyenin neticesinde galibane Hacc-ı Peygamberi (A.S.M) gibi feth-i Mekke mukaddematına işaret eder. Altı ile oniki müstesna birden onüçe kadar hûrûfâtı muntazaman terakki ediyor. Meşhur onüç aded, bu sûrede dahi sırrını göstereceğini ima ediyor.
Şu sûrenin hûrûfâtı seksenaltı (86) olup Fütuhat-ı Ahmediyenin (A.S.M) bir nokta-i kemaline işaretle beraber , Besmele ile yüzbeşde (105) fütuhatın bir derece tevakuf ve kemaline ve hûrûfât-ı melfuzesi Besmelesiz seksenbirdeki (81) hadisat-ı nusrete ve Besmelesiz kelimatı Besmele hûrûfâtına muvafık olup ondokuz (19) olarak Beyt-ül Makdis'ten sonraki Fütuhat-ı Ömeriye işaret ediyor.
Besmelesiz sûrenin hûrûfâtı: [ ه . ر . ى . ت ] dördü, dörder. [ د . س . ح ] üçü, üçer. [ ك . ج ] ikisi, ikişer. [ م . غ . خ . ذ ] dördü, birer olarak tevâfuk etmekle beraber ; dokuzuncu müstesna olarak birden onüçe kadar muntazaman terakki etmeleri gösteriyor ki: Bu mukaddes hûrûfât tesadüfe tabi' değiller. Hikmet dairesinde mevki alıyorlar.