2.Kısım

İkinci Kısım

Aziz Sıddık hakikatli ahiret kardeşim ve ciddi ve kuvvetli arkadaşım.

Yeni yazdığımız Kur'an-ı Hakim'in baş haşiyelerinde âyât-ı Kur'aniyenin adedi altıbinaltıyüzaltmışaltı (6666) olmakla envar-ı Kur'aniye ve Hakikat-ı Furkaniye eyyam-ı Şer'iyye ile altıbinaltıyüzaltmışaltı sene kadar küre-i arzda hükmü cereyan edeceğine işaret ettiğine dair sualinize, o vakit zihnim başka yere müteveccih olduğu için izahlı cevap veremedim. Sonra bana ihtar edildi ki: Asım'ın suali ehemmiyetlidir, cevap ver . Ben de o ihtara binaen üç esasla bir parça izah edeceğim.

Birinci Esas: Nasılki Nur-u Muhammedi ve Hakikat-ı Ahmediye Aleyhissalatü Vesselam Divan-ı Nübüvvet'in hem Fatihası hem hatimesidir. Bütün Enbiya (A.S.) onun asli nurundan istifade etmeleri ve hakikat-ı diniyenin neşrinde onun muinleri vekilleri hükmünde oldukları, Nur-u Ahmedi Aleyhissalatü Vesselam cebhe-i Adem'den ta Zat-ı Mübarekine müteselsilen tezahür edip neşr-i nur ederek intikal ede ede, ta zuhur-u etemle kendinde cilveger olmuşdur.

Hem mahiyet-i kudsiye-i Ahmediye Aleyhissalatü Vesselam Risale-i Mi'rac'da kafi bir sûrette isbat edildiği gibi; şu şecere-i kâinatın hem çekirdek-i aslisi, hem en ahir ve en mükemmel meyvesi olmuş. Öyle de Hakikat-ı Kur'aniye zaman-ı Adem'den şimdiye kadar Hakikat-ı Muhammediye Aleyhissalatü Vesselam ile beraber müteselsilen Enbiyaların suhuf ve kütüblerinde nurlarını neşr ederek, gele gele ta nüsha-i kübrası ve mazhar-ı etemmi olan Kur'an-ı Azimüşşan sûretinde cilveger olmuştur.

Ve bütün Enbiyanın usul-u dinleri ve esas-ı şeriatları ve hülasa-i kitabları Kur'an'da bulunduğuna ehl-i tahkik ve ehl-i hakikat ittifak etmişler. Bu sırra binaen fetret-i mutlakanın zamanı ihraç edildikten sonra, rivayet-i meşhure ile, zaman-ı Adem'den kıyamete kadar eyyam-ı şer'iyye ile tabir edilen yedibin seneden fetret-i mutlakanın zamanı tarh edildikten sonra altıbinaltıyüzaltmışaltı sene kadar Din-i İslam'ın sırrını neşr eden Hakikat-i Kur'aniye küre-i arzda ayrı ayrı perde altında neşr-i envar edeceğine âyâtın adedi işaret ediyor demektir.

İkinci Esas: Malumdur ki: Küre-i arzın mihveri üstündeki hareketiyle gece gündüzler ve medar-ı senevisi üstündeki hareketiyle seneler hasıl oluyor. Güneşle beraber her bir seyyarenin, belki Sevabit'in ve Şems-üş Şumusun dahi her birinin mihveri üstünde eyyam-ı mahsuselerini gösteren bir hareketi ve medarı üzerinde deveranı dahi bir nevi seneleri gösteriyor.

Halık-ı Arz ve Semavatın Hitabat-ı Ezeliyesinde o eyyam ve seneleri dahi irae ettiğine delili şudur ki: Furkan-ı Hakim'de

gibi âyetler isbat ediyorlar.

İşte semavat ve arzın Rabbi o Şems-üş Şümusun ve الشِّعْرٰى nın Halık'ı hitab ettiği vakit, o semavat ve arzın ecramına ve alemlerine bakan kudsi kelamında o eyyamları zikr eder. Ve zikr etmesi gayet yerindedir.

Madem eyyamın, lisan-ı Şer'i de böyle ıtlakatı vardır. İlm-i tabakat-ul arz ve coğrafya ve tarih-i beşeriyet ulemasınca nev-i beşerin yedibin sene değil, belki yüzbinler sene geçirdiğini teslim de etsek; "Ademden kıyamete kadar ömr-ü beşer yedibin senedir" olan rivayet-i meşhurenin sıhhatine, ve beyan ettiğimiz altıbinaltıyüzaltmışaltı (6666) sene Nur-u Kur'an hükümferma olduğuna münafi olamaz ve cerh edemez. Çünkü: Eyyam-ı şer'iyyenin dört saatden elli bin seneye kadar hükmü ve şümulü var. Fakat nefs-ül emirdeki eyyamın hakikati o rivayet-i meşhurede hangisi olduğu şimdilik bu dakikada kalbime inkişaf ettirilmedi. Demek o sırrın inkişafı münasib değil.

Şu dünyamızın bir ömrü ve şu dünyadaki küre-i arzın dahi ondan kısa diğer bir ömrü ve küre-i arzda yaşayan nev-i insanın daha kısa bir ömrü vardır. Bu birbiri içinde üç nev'i mahlukatın ömürleri; saatin içindeki dakika, saniye, saatleri sayan çarkların nisbeti gibidir.

Nev-i insanın ömrü, küre-i arzın iki hareketiyle hasıl olan malum eyyam ile olduğu gibi; zihâyâtın vücuduna mazhar olduğu zamanından itibaren küre-i arzın ömrü ise, merkez-i irtibatı olan şemsin hareket-i mihveriyesiyle hasıl olan eyyam ile olması Hikmet-i Rabbaniyeden uzak değildir.

Demek eyyam-ı şer'iyye tabir ettiğimiz eyyam-ı Kur'aniyede bunlar dahil olabilir. Semavat ve arzın Halikı semavat ve arza bakan bir kelamıyla semavat ve arzın sebeb-i hilkati ve çekirdek-i aslisi ve en mükemmel ahir meyvesi olan Habib-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam'a karşı hitabında o eyyamları istimal etmek Kur'an'ın ulviyetine ve muhatabının kemaline yakışır. Ve ayn-ı belâgattır.

رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا اِنْ نَسِينَا اَوْ اَخْطَاْناَ