Mektup 122

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Aziz, sıddık kardeşlerim!

Evvelâ: Denizli’deki mu’cizatlı ve yaldızlı Kur’anımız bize iki hâlis Nurcuların ve mübarek heyetinde iki zâtın ve Denizli’de Nurlarla alâkadar çokların namına bu kudsî vazifeyi gördüler, getirdiler. Yalnız Yirmidördüncü cüz noksandır. İnşâallah yakında o da bulunur veya yazılır.

Sâniyen: Ben hayatı ve sıhhatı ve dünyada kalmayı yalnız medreset-üz zehranın başladığı dört mecmuanın çıkmasına ve tashih cihetinde benim de bir parça hizmetim olması ve intişarını görmek için istiyorum. Yoksa medreset-üz zehranın yetiştirdiği talebeler bana da öyle bir hayat-ı maneviyeyi temin ediyorlar ki, bu dünyevî hayat-ı şahsiyemden bin defadan ziyade kıymetdardır.

Sâlisen: Yakında bana zarurî lüzumu olmayan bazı mübarek eşyamı ve bana gönderdiğiniz bazı Zülfikar’larımı sattığımdan o mübarek fiyatı olan 150 banknotu sizde yeni çıkacak Asâ-yı Musa’nın nüshalarından almak için göndereceğiz.

Râbian: Şarkta çok çalışan Hulusi’nin mektubuyla üniversitede gençleri uyandıran Mustafa ile Ziya’nın oradaki Nurcu gençler namına müşterek mektubları ki Nurlarla nefislerini terbiyeye başlamalarına bir nümune olarak Lâhika’ya girmek için leffen gönderildi. Fakat siz ta’dil ve ıslah edersiniz.

Umum kardeşlerimize binler selâm ve dua ediyoruz.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Kardeşiniz

Said Nursî