Mektup 45

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ

Aziz, sıddık kardeşlerim!

Merhum Hâfız Ali’nin Lem’alarını burada hem kendi, hem mahdumu, hem iki kardeşi pek ciddi bir surette Risale-in Nur’a şakird ve naşir ve sahib olmaya mütemadiyen Çalışkan Mehmed Efendi’yle gönderdim. Umum kardeşlerime binler selâm.

(Haşiye): Meyve’nin Onuncu Mes’elesi’nde اِنَّ‮ ‬اللّهَ‮ ‬عَلَى‮ ‬كُلِّ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬قَدِيرٌ‮ .. ‬اِنَّ‮ ‬اللّهَ‮ ‬بِكُلِّ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬عَلِيمٌ den bir satır evvel iki mübarek kahramanın ehemmiyetli bir kelimede sehvetmişler. Şöyle ki: “O cüz’î hâdise-i şer’iyeyi küllîleştiren ve imtisalini iman-ı billah ile temin eden bir cümle-i tevhidiye ve uhreviyeyi… ilh.” fıkrasında “imtisalini” yerinde “emsalini” sehven yazılmış. Manası bozuluyor. Eğer sizin nüshalarınızda “emsal” ise değiştiriniz. Kur’ana ait herşeyin ehemmiyeti böyle bir tek harf için bir mektub yazılmaz denilmemeli.

Said-ün Nursî