Mektup 131
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا
Aziz, sıddık kardeşlerim!
Evvelâ: Salahaddin ile gönderdiğiniz Ramazan tebrik mektublarınıza mukabil Ramazan-ı Şerifinizi tebrik ve bu Ramazan Leyle-i Kadrini hakkınızda ve hakkımızda bin ay kadar hayırlı olmasına dua ediyoruz. Ve Küçük Isparta’nın eskiden beri Nur’a çalışan ve şimdi masum çocuklara Kur’an ve iman dersini vermekle yine vazife-i Nuriyesini yapan Mehmed Zekeriya ve Kuru Mehmed İbrahim’in mübarek kalemlerinin yadigarları ve Mehmed Zekeriya’nın masum çocuklarla bana dua etmeleri, beni çok minnettar eyledi ve şiddetli hastalığıma bir nevi merhem oldu. Ve Nur’un çok ehemmiyetli bir naşiri olan Küçük İbrahim’in muhterem refika-i hayatı Şahide’nin en büyüğü altı yaşında ikizli dört kızını imana, Kur’ana, Risale-i Nur’a hizmetkâr vermesi ve birkaç sene evvel bir bülbülden açık olarak mübarek kuşun lisanıyla “Said Said Said” demesini işitmesinden bütün ruhuyla Risale-i Nur’a alâkadar olmasını ve az bir zamanda güzelce Nurları yazmasını tebrik ediyoruz. Ve küçük İbrahim’i de böyle bir refika-i hayata sahib olmasını tes’id ediyoruz. Kardeşimiz İzzet’in muhterem ailesiyle mübarek masum mahdumu Sabri, az zamanda Risale-i Nur’u yazmayı öğrenmeleri…(mektubun devamı kesik)