Mektup 3: Kerametlerin izharının sebebi

Azîz, Sıddîk, Sarsılmaz, Sebâtkâr, Fedâkâr, Vefâdâr Kardeşlerim!

Bilirsiniz ki, Ankara ehl-i vukûfu, Risâle-i Nûr’a âid kerâmetleri ve işârât-ı gaybiyeleri inkâr edememişler, yalnız yanlış olarak o kerâmetlerde hissedâr olduğumu zannedip i’tirâz etmişler: ve "Böyle şeyler kitâbda yazılmamalı idi, kerâmet izhâr edilmez." demişler. Bunların bu hafîf tenkîdlerine mukâbil, müdâfaâtımda onlara cevâben demiştim ki: O kerâmetler bana âid değildir. Ve o kerâmetlere sâhib olmak benim haddim değildir; belki, Kur’ân’ın mu’cize-i ma’neviyesinin tereşşuhâtı ve lem’alarıdır ki, hakîkî bir tefsîri olan Risâle-i Nûr’da kerâmetler şeklini almıştır. O kerâmetler Risâle-i Nûr Şâkirdlerinin kuvve-i ma’neviyelerini takviye etmek için ikrâmât-ı İlâhiye nev’indendir. İkrâm ise, izhârı bir şükürdür, câizdir, hem makbûldür.

Şimdi ehemmiyetli bir sebebe binâen, cevâbı bir parça îzâh edeceğim. Ve ne için izhâr ediyorum ve ne için bu noktada bu kadar tahşîdât yapıyorum ve ne için bu birkaç aydır bu mevzû’da çok ileri gidiyorum ve ne için ekser mektûblar o kerâmete bakıyor diye suâl edildi?

Elcevâb: Risâle-i Nûr’un hizmet-i îmâniyesinde bu zamânda binler tahrîbâtçılara mukâbil yüz binler ta’mîrâtçı lâzım gelirken, hem benimle berâber lâakal yüzer kâtib ve yardımcı bulunmaya ihtiyâc varken, değil çekinmek ve temâs etmemek, belki milletin ve ehl-i idârenin takdîr ile ve teşvîk ile yardım etmeleri ve temâs etmeleri zarûrî iken ve o hizmet-i îmâniye hayât-ı bâkiyeye baktığı için, hayât-ı fâniyenin meşgalelerine ve fâidelerine tercîh etmek ehl-i îmâna vâcib iken, kendimi misâl olarak derim ki: Beni her şeyden ve temâstan ve yardımcılardan men’ etmek ile berâber, aleyhimizde olanlar bütün kuvvetleriyle arkadaşlarımın kuvve-i ma’neviyelerini kırmak ve benden ve Risâle-i Nûr’dan soğutmak ve benim gibi ihtiyâr, hasta, zaîf, garîb, kimsesiz bîçâreye binler âdemin göreceği vazîfeyi başına yüklemek ve tecrîd ve tazyîklerde mâddî bir hastalık nev’inden insânlarla temâstan ve ihtilâttan çekilmeğe mecbûr olmaklığım, hem o derece te’sîrli bir tarzda halkları ürküttürmek ile kuvve-i ma’neviyeyi kırmak cihetlerinden ve sebeblerinden ihtiyârım hâricinde bütün o mâni’lere karşı Risâle-i Nûr şâkirdlerinin kuvve-i ma’neviyelerinin takviyesine medâr ikrâmât-ı İlâhiyeyi beyân ederek Risâle-i Nûr etrâfında tahşîdât yaptırmak ve Risâle-i Nûr, kendi kendine, tek başıyla, başkalarına muhtâc olmayarak bir ordu kadar kuvvetli olduğunu göstermek hikmetiyle, bu çeşit şeyler bana yazdırılmıştır. Yoksa hâşâ, kendimizi satmak ve beğendirmek ve temeddüh etmek ve hodfurûşluk etmek, Risâle-i Nûr’un ehemmiyetli bir esâsı olan ihlâs sırrını bozmaktır. İnşâallâh, Risâle-i Nûr, kendi kendine, hem kendini müdâfaa ettiği, hem kıymetini tâm gösterdiği gibi, bizi de ma’nen müdâfaa edip kusûrlarımızı affettirmeye vesîle olacaktır.

Umûm kardeşlerime ve hemşîrelerime, hâssaten duâları makbûl mübârek ma’sûmlar tâifesine ve muhterem ihtiyârlar cemâatinden herbirerlerine binler selâm ve duâ ederek Ramazân-ı Şerîf’lerini tebrîk ederiz, duâlarını ricâ ederiz.

Hasta kardeşiniz

Said Nursî