Mektup 7: Risale-i Nur'un bereketiyle Isparta'ya kesretli yağmur yağması

Re’fet Bey, Husrev ve Rüşdü gibi Risâle-i Nûr Şâkirdlerinin Risâle-i Nûr’un bereketine işaret eden buldukları bir tevâfuk-ı latîfe..

Ve Risâle-i Nûr’un Isparta’ya ne derece rahmet olduğuna delâlet eden bir tevafuk-u acîbdir.

Risâle-i Nûr’un mazhar olduğu inâyâtın külliyetinden mühim bir ferdi de şudur. Isparta Vilâyeti, sekiz seneden beri Risâle-i Nûr’un müellifini sînesinde saklamıştı ve Barla gibi şirin bir nâhiyesinde, Cenâb-ı Hakk’ın lütuf ve keremiyle muhâfaza etmişti. Bu müddet zarfında yavaş yavaş intişâr eden Risâle-i Nûr’daki, Isparta’da binler âdem, îmânlarını takviye ettiler. Bilhâssa gençler pek çok istifâde ve istifâza ettiler.

Vaktâ ki Üstâdımızın Barla gibi latîf ve şirin bir mahaldeki sıkıntılı ve pek acıklı ve en katı kalbleri ağlatan işkenceli esâreti bitti; Risâle-i Nûr’un müellifi olan Üstâdımızın nazarı, Cenâb-ı Hakk’ın inâyetiyle Isparta’ya müteveccih oldu. Evhâma düşen bazı zâlim ehl-i dünyanın teşebbüskârâne harekât-ı zâhiriyesi bir sebeb-i âdi oldu. Üstâdımız Isparta’ya getirildi. Fakat Üstâdımız teşrîf ettiği zaman, yaz mevsiminin en harâretli zamanı idi. Yağmurlar kesilmiş, Isparta’yı iskâ eden sular azalmış, bir kısm-ı mühimminin menbaı kesilmişti, ağaçlar sararmaya, otlar kurumaya, çiçekler buruşmaya başlamıştı. Risâle-i Nûr’un en ziyâde intişâr ettiği mahal Isparta vilâyeti olduğu için, Risâle-i Nûr hakkındaki inâyât-ı Rabbâniyeyi pek yakından temâşâ eden Risâle-i Nûr’un şâkirdleri olan bizler, bir vak’aya daha şâhid olduk.

Bu hâdise ise, Üstâdımızın Isparta’ya teşrîfini müteâkib, bir asır içinde bir veya iki defa vukûa gelen bu yaz mevsimindeki yağmurun kesretle yağması olmuştur. Pek hârika bir sûrette yağan bu yağmur, Isparta’nın her tarafını tamamen iskâ etmiş, nebâtâta yeniden hayat bahş edilmiş, bağlar, bahçeler güzelleşmiş; ekserisi hemen hemen zirâatle iştigâl eden halkın yüzleri Risâle-i Nûr’un nâil olduğu inâyetten ve bereketinden olan bu yağmurdan istifâde ederek gülmüş, rûhları inbisât etmişti. Cenâb-ı Hak kemâl-i rahmetiyle, bu yaz mevsiminin bu şiddetli ve harâretli vaz’iyetini, bahârın en letâfetli, en şirin ve en hoş vaz’iyetine tebdîl etti. Gûyâ Risâle-i Nûr, yüz on dokuz parçasıyla müellifi olan Üstâdımıza bir taraftan hoş âmedi etmek ve mahzûn olan kalbine tesellî vermek ve gamnâk rûhunu tatyîb etmek diğer taraftan da sekiz seneden beri yaşadığı Barla’yı unutturmak ve o muhteşem çınar ağacını ve dostlarını ve alâkadâr olduğu şeylerden gelen firâk hüznünü hâtırlatmamak için, Cenâb-ı Hak’dan, yüz on dokuz risâlenin elleriyle yüz on dokuz bin kelimeleri diliyle duâ etti ve yağmur istedi. Cenâb-ı Hak öyle bereketli bir yağmur ihsân etti ki, bir misli doksan üç târîhinde yağdığını ihtiyârlarımızdan işitiyoruz, bu târîh ise üstâdımızın târîh-i velâdetine tesâdüf etmekle berâber, bu umûmî hâdise-i rahmet olan kesretli yağmurun, husûsî bir şekilde Risâle-i Nûr’a baktığına bir delîli şudur:

Risâle-i Nûr’un neşrine vâsıta olan Üstâdımız geldiği gün, Isparta’yı gâyet sıcak ve yağmursuzluktan toz toprak içinde görmüş, Barla gibi bir yayladan gelip böyle bir yerde dayanamayacağım, diye telâş ediyordu. Üçüncü ve dördüncü günü bahçeleri kısmen gezdiği vakit, sebzelerin ot ve çiçeklerin susuzluktan buruşmuş olduklarını gördü, gâyet müteessir oldu Cenâb-ı Hak’dan yağmur taleb ediyordu. Arkadaşımız Bekir Bey’den değirmenleri çeviren suyu göstererek "Isparta’nın suyu bu kadar mıdır?" diye sordu. Bekir Bey de: "Gölcük suyu kesilmiş, gelmiyor. Isparta’nın dörtte birini sulayan bu sudan başka yoktur" diye cevâb verdi. Üstâdımızın, Isparta’da çok talebeleri bulunduğundan rûhen yağmurun gelmesini istiyordu. Aynı günde öyle bir yağmur geldi ki, elli seneden beri Isparta böyle bir hâdiseyi görmemiş. O yağmur yüzde doksan dokuz menfaat vermiştir.

Bundan anlaşılıyor ki, o tevâfuk, tesâdüfî değil. Bu rahmet, Isparta’ya rahmet olan Risâle-i Nûr’a bakıyor. ِللّٰهِ الْحَمْدِbu kerem-i İlâhî netîcesi olarak Üstâdımız, "Isparta bana Barla’yı unutturdu, unutamayacağım bir şey varsa, o da her yerde olduğu gibi, Barla’da bulunan ciddî dost ve talebelerimdir." diyor.

Mustafa, Lütfü, Rüşdü, Husrev, Bekir Bey, Re’fet