1.Mesele

Birinci Mesele

Enbiyanın ahval ve harekâtlarında yapılmış ve yapılan istikra-i tâmm ve derin bir araştırma ve iyi bir tetebbu' neticesinde; mantıkda "Kıyas-ı hafi" ile tesmiye edilen muttarid intizam ile bakıldığında; şöyle bir netice veriyor ki: Eski peygamberlerin Nübüvvetlerine medar ve temel hal ve tavırlar; ve kendi ümmetleri ile olan muamelelerinin keyfiyeti; -zaman ve mekânın te'siratının hususiyetlerinden meseleyi tecrit etmek ve ayırmak şartıyla- beşerin sinn-i kemal, olgunluk yaşı çağındaki Üstad-ı Ekberi olan Hazret-i Muhammed Aleyhissalatü Vesselamda ekmel vechi ile bulunduğu görülecektir. Öyle ise, öncelikli yolu, kıyas-ı evlevî ile netice veriyor ki; O dahi onlar gibi Peygamberdir. Yani bütün o eski peygamberler, Peygamber iseler, Hazret-i Muhammed (A.S.M.) öncelikle Peygamberdir. Hem de Enbiyaların tamamı, mu'cizelerinin lisânıyla adeta Hazret-i Muhammedin (A.S.M.) sıdk ve doğruluğuna şahittirler. Hz. Muhammed (A.S.M.) dahi Sâni-i Âlemin vucud ve vahdetine bir bürhan-ı neyyirdir. Fetemmel!